การทำปุ๋ยหมักคือการทำของเสียให้เสถียรภาพที่ต้องการสภาวะแวดล้อมที่ดีที่สุด ของอัตราส่วนคาร์บอนต่อไนโตรเจน, ความชื้น และการให้อากาศ เพื่อให้ผลเป็นอุณหภูมิ เทอร์โมฟิลลิค ในการศึกษานี้พลังงานความร้อนที่เกิดขึ้นและการกระจายตัวของอุณหภูมิ ในกระบวนการทำปุ๋ยหมักแบบให้อากาศของขยะอินทรีย์ได้ถูกนำมาวิเคราะห์ การศึกษาของ กระบวนการมีพื้นฐานมาจากการตรวจวัดอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นในกองปุ๋ยหมักกับอัตราการเป่า อากาศที่แตกต่าง โดยใช้ถังหมักทรงกระบอกสี่ใบ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 0.5 ม. ยาว 1 ม. ประเภทเศษอาหารและเศษขยะจากสนามหญ้าตามบ้าน (เศษใบไม้และเศษหญ้า) ได้ถูกนำมาใช้ในอัตราส่วน 1:0.03 โดยน้ำหนัก สำหรับ เศษอาหาร : เศษหญ้า เพื่อให้ได้ อัตราส่วนของคาร์บอนต่อไนโตรเจนเท่ากับ 20-30:1 การให้อากาศเป็นไปตามทางยาวของถัง ผ่านท่อพีวีซีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 1/2 นิ้ว อัตราการเป่าอากาศของการทดลอง RUN I, II, III,และ IV ตามลำดับ คือ 1.8, 3.6, 5.4 และ 10 ลบ.ม./วัน ตามลำดับ อุณหภูมิใน กองปุ๋ยหมักได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วง 1-3 วันแรก อุณหภูมิสูงสุดพบว่าอยู่ที่ จุดกึ่งกลางของกองปุ๋ย ผลคือ 64(+,ฐ)ซ, 51.8(+,ฐ)ซ, 55.4(+,ฐ)ซ และ 58.9(+,ฐ)ซ ในวันที่ 15, 20, 10 และ 9 ตามลำดับ สำหรับการทดลอง RUN I, II, III และ IV ตามลำดับ อุณหภูมิจะถึงที่สภาวะเสถียรภาพหลังจาก 24-35 วัน ค่าการนำความร้อนที่ใช้ในการศึกษา ได้มาจากการทดลอง ตัวอย่างปุ๋ยต่างๆ และค่าเฉลี่ยคือ 0.53 วัตต์/ม./(+,ฐ)ซ ค่าการ กระจายความร้อนที่คำนวณได้คือ 2x10(-7) ตร.ม./วินาที explicit finite difference method ถูกนำมาใช้ร่วมกับสมการความร้อนหนึ่งมิติ ของ Fourier ในแนวรัศมีของวงกลม เพื่อที่จะหาแบบแผนทางคณิตศาสตร์สำหรับโปรแกรมคอมพิวเตอร์ พลังงานความร้อนที่เกิด ขึ้นต่อหนึ่งหน่วยปริมาตร (วัตต์/ลบ.ม.) ได้ถูกประมาณคือ 133, 221.4, 242 และ 483.7 วัตต์/ลบ.ม. หรือ 2,080.5, 2,556.4, 3,958.1 และ 7,911.4 Btu/ชม.-กก. ของของแข็ง ระเหย สำหรับการทดลอง RUN I, II, III และ IV ตามลำดับ ผลการศึกษาบ่งชี้ว่าการกระจายตัว ของอุณหภูมิและพลังงานความร้อนที่เกิดขึ้นระหว่างกระบวนการทำปุ๋ยหมักแบบใช้อากาศนั้น มีผลกระทบจากอัตราการเป่าอากาศ