ทำการทดลองสามการทดลองในปี 2542-2545 เพื่อศึกษาผลของระบบการปลูกพืช แบบตามและแบบแซมที่มีทานตะวันเป็นพืชหลัก ~bการทดลองที่หนึ่ง~b ศึกษาผลของการปลูก ทานตะวันแซมด้วยข้าวโพดและถั่วเขียว ใช้ปุ๋ยไนโตรเจนอัตราต่าง ๆ และสัดส่วน การปลูกต่าง ๆ ผลปรากฎว่า การใส่ปุ๋ยไนโตรเจนมีผลต่ออัตราส่วนพื้นที่สมมูล (Land Equivalent Ratio: LER) โดยแปลงที่ไม่ใส่ปุ๋ยไนโตรเจนให้ค่า LER เฉลี่ย 1.18 ซึ่งสูงกว่าแปลงที่ใส่ปุ๋ยไนโตรเจน 6 และ 12 กก./ไร่ การปลูกทานตะวันแซมด้วย ถั่วเขียว ให้ค่า LER สูงกว่าแซมด้วยข้าวโพด คือให้ LER 1.11 และ 1.01 ตามลำดับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอัตราส่วนทานตะวัน : ถั่วเขียว 50:50 เปอร์เซ็นต์ ที่ไม่ใส่ ปุ๋ยไนโตรเจนให้ค่า LER สูงสุด คือ 1.41 ~bการทดลองที่สอง~b ได้ทำการทดลองปลูก พืชแบบตามเพื่อศึกษาผลผลิตและลักษณะอื่นๆ ของทานตะวัน เมื่อปลูกตามทานตะวัน ข้าวโพด และถั่วเหลือง โดยใช้ปุ๋ยตกค้างจากพืชแรกที่มีการใส่ปุ๋ยในอัตราต่าง ๆ ทดสอบสองพื้นที่ ในการทดลองที่ 1 พบว่า ทานตะวันที่ปลูกตามหลังถั่วเหลืองให้ผลผลิต สูงกว่าแปลงที่ปลูกตามข้าวโพด ทานตะวัน ตามลำดับ ในขณะการทดลองที่ 2 ให้ผลผลิต ไม่แตกต่างกัน เมื่อพิจารณาผลของการใส่ปุ๋ยในแต่ละพืชนำทุกการทดลอง แสดงให้เห็นว่า ทานตะวันจากแปลงพืชนำที่ใส่ปุ๋ยให้ผลผลิตสูงกว่าแปลงพืชนำที่ไม่ใส่ปุ๋ย จึงสรุปได้ว่า การใส่ปุ๋ยแก่พืชนำมีความจำเป็นต่อทานตะวันที่ปลูกเป็นพืชตาม ~bการทดลองที่สาม~b ศึกษาผลทางอัลลิโลพาธีต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตของทานตะวัน ทดลองในกระถาง เพื่อเป็นแนวทางการจัดระบบการปลูกพืชแบบตาม โดยได้ศึกษาผลทางอัลลิโลพาธีของ ทานตะวันข้าวโพดและถั่วเหลืองกับวิธีการให้ชนิดซากพืชและส่วนซากพืช พบว่า จากค่าสังเกต การเจริญเติบโตของทานตะวัน โดยความสูง น้ำหลักรากแห้ง น้ำหนักต้นแห้ง ชีวมวลรวม และผลผลิตปรากฎว่าการเจริญเติบโตของทานตะวันถูกยับยั้งโดยซากส่วนรากมากกว่า ซากส่วนอื่น ๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยเฉพาะซากส่วนรากของทานตะวันและถั่วเหลือง ในส่วนซากของข้าวโพดให้ผลทางส่งเสริมการเจริญเติบโตของทานตะวันเพิ่มขึ้น