วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เป็นงานแรกเริ่มในการใช้ประโยชน์ ของระเบียบวิธีทางทฤษฎีสนามควอนตัมกับปัญหาเชิงพลวัตแผนเดิม แท้ที่จริงในที่นี้คือ ประโยชน์ของระเบียบวิธีทางในบริบทใหม่ ที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง เป็นการกระจายเพอร์เทอร์ เบชันของการวิวัฒนาการตามเวลาของตัวแปรเชิงพลวัตในตัวแปร คู่ควบเป็นครั้งแรกในทฤษฎีสนาม โดยการกระจายเพอร์เทอร์ เบชันของ ชวิงเยอร์ (Schwinger)-ฟายน์แมน (Feynman) - ดายสัน (Dyson) คล้ายกับผลคูณหน่วยเวลาตลอดช่วงเวลา ของการแพร่กระจาย สองรูปนัยนิยมใหม่ได้ถูกพัฒนาขึ้นสำหรับ ความซับซ้อนของตัวดำเนินการวิวัฒนาการตามเวลาในการอธิบาย พลศาสตร์ในปริภูมิเฟส วิธีหนึ่งเป็นวิธีแม่นตรงและอีกวิธีหนึ่งเป็น ไปตามธรรมชาติเพอร์เทอร์เบชัน ที่สามารถขยายไปใช้ประโยชน์ ยังลักษณะเชิงซ้อนสองมิติซึ่งเรียกว่า เรขาคณิตแบรีเฟสได้ สุดท้าย เป็นการหาปริพันธ์โดยตรงของสมการแฮมิลตัน เป็นพัฒนารูปนัยนิยม ปริพันธ์ตามวิถีคล้ายกับการแจกแจงของเอกลักษณ์ คล้าย ๆ กับ การแจกแจงของเอกลักษณ์ของตัวดำเนินการผูกพันในตัวในฟิสิกส์ ควอนตัม