ปริมาณกากนิวเคลียร์ที่เพิ่มขึ้นในประเทศไทยที่มาจากอุตสาหกรรม เกษตรกรรมและโรงงานพยาบาลต่างๆ มีแนวโน้มที่จะก่อให้เกิดอันตรายต่อมนุษย์และ สิ่งแวดล้อม ข้อมูลจากสำนักงานพลังงานปรมาณูเพื่อสันติรายงานว่า มีกาก นิวเคลียร์ที่อยู่ในความรับผิดชอบประมาณ 20,000 ลิตร และคาดว่าจะเพิ่มขึ้นอีก ปีละ 30 ลูกบาศก์เมตร ทั้งหมดปัจจุบันอยู่ในโรงเก็บและยังไม่มีแผนที่จะกำจัด อย่างถาวร การกำจัดกากนิวเคลียร์ที่ดำเนินการอยู่ในประเทศที่พัฒนาแล้ว เช่น สหรัฐอเมริกาและเยอรมนี ได้ใช้วิธีการทิ้งในชั้นหินลึกที่มีคุณสมบัติในการกัก เก็บซึ่งได้พิสูจน์ว่าเป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุดและถูกที่สุด ในภาคตะวันออก เฉียงเหนือมีชั้นเกลือหินแพร่กระจายอยู่มากและมีคุณสมบัติในการกักเก็บที่ คล้ายคลึงกับที่ใช้ในต่างประเทศ จุดประสงค์ของการวิจัยคือ ประเมินศักยภาพทาง กลศาสตร์ของชั้นเกลือหินเพื่อการทิ้งกากนิวเคลียร์ โดยอาศัยแนวคิดของโพรง ละลายในชั้นเกลือหิน โดยแบ่งขั้นตอนการวิจัยเป็น 3 ขั้นตอนดังนี้ 1) การทดสอบ เพื่อหาคุณสมบัติเชิงกลศาสตร์เกลือหิน (ความต้านแรงกดและแรงดึง, ความยืดหยุ่น และความหนืดพลาสติก) 2) การสอบเทียบค่าตัวแปรจากผลการทดสอบ และ 3) การคำนวณ วิเคราะห์แบบจำลองทางคอมพิวเตอร์แบบจำลองถูกสร้างขึ้นจากพื้นที่ที่ใช้หลักการ เลือกสรรทางวิศวกรรมธรณีในเชิงความหนาและความลึกของชั้นหิน การคำนวณจะใช้ โปรแกรมไฟไนท์อิลิเมนต์ มุ่งเน้นไปที่เสถียรภาพของโพรงในระยะเวลา 500 ปี ผลการวิเคราะห์คำนวณแบบจำลองพบว่าโพรงรูปทรงกลมจะมีเสถียรภาพสูงสุดเมื่อ เปรียบเทียบกับโพรงรูปทรงรีและทรงกระบอก จากผลกระทบความแตกต่างด้านความลึก และพื้นที่ (ห้าพื้นที่) ที่มีโพรงรูปทรงกลมขนาดรัศมีเท่ากับ 20 เมตร (ปริมาตร เท่ากับ 33,000 ลูกบาศก์เมตร) พบว่า โพรงที่มีความเหมาะสมควรอยู่ที่ระดับ ความลึกเท่ากับ 585 เมตร การหดตัวของโพรงในแนวดิ่งและแนวระดับควรน้อยกว่า ร้อยละ 0.5 และการทรุดตัวของผิวดินควรน้อยกว่า 0.22 เมตร ในช่วง 500 ปี หลังจากสร้างโพรง