วิทยานิพนธ์นี้ศึกษาเกี่ยวกับปริมาณการถ่ายทอดของอะฟลาท็อกซินจากอาหาร โคนมสู่น้ำนม และการดูดซับอะฟลาท็อกซินด้วยผลิตภัณฑ์ดูดซับ การศึกษา ประกอบด้วย 3 การทดลอง คือ การทดลองที่ 1 การศึกษาปริมาณอะฟลาท็อกซินที่ ปนเปื้อนในอาหารโคนม น้ำนมดิบ น้ำนมหลังการแปรรูป และผลิตภัณฑ์นมพร้อมดื่ม จากการสุ่มเก็บตัวอย่าง และวิเคราะห์ด้วย HPLC พบว่า อาหารโคนมทั้ง 6 ฟาร์ม มีการปนเปื้อนของอะฟลาท็อกซิน B(,1)อยู่ในช่วง 37.47-201.38 ppb อะฟลาท็อกซิน M(,1)ที่ปนเปื้อนในน้ำนมดิบอยู่ในช่วง 0.16-0.75 ppb การถ่ายทอดของ อะฟลาท็อกซินในอาหารโคนมไปยังน้ำนมดิบ อยู่ในช่วง 0.35-1.02% และการถ่ายทอด ของอะฟลาท็อกซิน M(,1) ในน้ำนมดิบจากฟาร์มที่ 1 สู่น้ำนมหลังการพาสเจอร์ไรซ์ เท่ากับ 62.5% การทดลองที่ 2 การศึกษาปริมาณการดูดซับอะฟลาท็อกซิน B(,1) ด้วย ผลิตภัณฑ์ดูดซับในห้องปฏิบัติการ (~iin vitro~i) วางแผนการทดลองแบบ completely randomized design จัดกลุ่มการทดลองแบบ factorial 4x2 โดยมีปัจจัย ที่หนึ่ง คือ ผลิตภัณฑ์ดูดซับ aluminosilicate, MOS ยีสต์ทางการค้า และยีสต์ จากกระเพาะโค และปัจจัยที่สอง คือระดับ pH 5.8 และ 6.8 การทดลองใช้ความ เข้มข้นของอะฟลาท็อกซิน B(,1) 100 ng/ml เจือปนในอาหารโคนม 50 g บ่มที่ อุณหภูมิ 39(+,ฐ)C เป็นระยะเวลา 2 วัน ก่อนการวิเคราะห์หาปริมาณอะฟลาท็อกซิน B(,1) ในอาหารด้วย HPLC ผลการทดลองพบว่า ยีสต์ทางการค้ามีค่าการดูดซับ อะฟลาท็อกซิน B(,1) ที่ pH 5.8 และ 6.8 เท่ากับ 91.01 และ 89.60% ตามลำดับ ส่วนยีสต์จากกระเพาะโค มีค่าการดูดซับที่ pH 5.8 และ 6.8 เท่ากับ 86.59 และ 87.99% ตามลำดับ และทั้งคู่มีประสิทธิภาพการดูดซับสูงกว่า aluminosilicate และ MOS อย่างมีนัยสำคัญ (p<0.01) การดูดซับอะฟลาท็อกซิน B(,1) ของ aluminosilicateและ MOS มีประสิทธิภาพสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.01)เมื่อ pH เพิ่มจาก 5.8 เป็น 6.8 คือการดูดซับเพิ่มจาก 60.47 เป็น 72.25% และจาก 50.43 เป็น 64.91% ตามลำดับ ดังนั้นยีสต์จากกระเพาะโคมีประสิทธิภาพการดูดซับอะฟลาท็อกซิน B(,1) ใกล้เคียงหรือดีกว่าผลิตภัณฑ์ดูดซับชีวภาพและเคมีทางการค้า การทดลองที่ 3 ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพการดูดซับอะฟลาท็อกซิน B(,1) แบบ ~iin vitro~i วางแผนการทดลองแบบ randomized complete block design จัดกลุ่มการทดลองแบบ factorial 2 x 3 x 2 โดยมีปัจจัยที่หนึ่ง คือผลิตภัณฑ์ ดูดซับ 2 ชนิด คือยีสต์ทางการค้า และยีสต์จากกระเพาะโค ปัจจัยที่ 2 คือระดับ ความเข้มข้นของผลิตภัณฑ์ 3 ระดับ คือ 1.25 x 10(7),2.5 x 10(7) และ 5 x 10(7) cells/ml และปัจจัยที่ 3 คือระยะเวลา 2 วัน และ 4 วัน กำหนดให้ บล็อกเป็นระดับความเข้มข้นของอะฟลาท็อกซิน B(,1) 200 ng/ml และ 400 ng/ml ที่เจือปนในอาหารโคนม 50 g ที่ระดับ pH 5.8 อุณหภูมิ 39(+,ฐ)C และวิเคราะห์หา อะฟลาท็อกซิน B(,1) ในอาหารด้วย HPLC พบว่าประสิทธิภาพการดูดซับอะฟลาท็อกซิน B(,1) ของยีสต์ทางการค้าและยีสต์จากกระเพาะโคไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (p>0.05) ในส่วนของระดับความเข้มข้นของยีสต์ทางการค้าและยีสต์จากกระเพาะโค มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.01) กล่าวคือเมื่อระดับความเข้มข้นของ ผลิตภัณฑ์ดูดซับเพิ่มขึ้น การดูดซับมีเปอร์เซ็นต์สูงขึ้น ในส่วนของระยะเวลามี ความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.01) เมื่อเวลาเพิ่มจาก 2 วัน เป็น 4 วัน การดูดซับมีเปอร์เซ็นต์สูงขึ้น งานวิจัยนี้เป็นแนวทางเบื้องต้นของการศึกษาการ ลดสารพิษจากราในอาหารสัตว์ ดังนั้นควรศึกษาเพิ่มเติมเพื่อเพิ่มศักยภาพและ พัฒนายีสต์จากกระเพาะโคให้เป็นผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์ เพื่อใช้ลดปริมาณการ ปนเปื้อนสารพิษอะฟลาท็อกซินในอาหารสัตว์ต่อไปในอนาคต