การศึกษานี้ทำการประมาณค่าก๊าซเรือนกระจกในประเทศไทยปี พ.ศ. 2533 2538 และ 2541 จากแหล่งต่างๆ ได้แก่ในส่วนของ ภาคพลังงาน ภาคกระบวนการผลิตทาง อุตสาหกรรม ภาคการเกษตร ภาคป่าไม้ และภาคของเสีย และเปรียบเทียบความแตกต่าง ระหว่างแหล่งต่างๆ รวมถึงในกลุ่มประเทศอื่นด้วย การประมาณค่านี้อ้างอิง วิธีการคำนวณของ Intergovernmental Panel for Climate Change (IPCC)เป็นหลัก ประกอบกับข้อมูลที่เกี่ยวข้องเพื่อใช้ในการคำนวณ นอกจากนี้ยังได้ทำการปรับปรุง วิธีของ IPCC เพื่อให้มีความเหมาะสมในการประมาณค่าก๊าซเรือนกระจกสำหรับ ประเทศไทยด้วย ผลของการศึกษา พบว่าภาคหลักที่ปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจก ในประเทศไทย ได้แก่ ภาคพลังงาน ภาคการเกษตร และภาคป่าไม้ ในปี พ.ศ. 2541 ทั้ง 3 ภาคนี้มีการปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกในหน่วยเทียบเท่าคาร์บอนไดออกไซด์ (CO(,2))ออกมาถึงร้อยละ 92 สำหรับภาคพลังงานและภาคป่าไม้มีการปลดปล่อยก๊าซ CO(,2) มากกว่าร้อยละ 95 ของก๊าซเรือนกระจกทั้งหมดในหน่วยเทียบเท่า CO(,2) ส่วนการปลดปล่อยก๊าซมีแทน CH(,4) และก๊าซไนตรัสออกไซด์ (N(,2)O)ส่วนใหญ่ มาจากภาคการเกษตรซึ่งมีการปลดปล่อยก๊าซ CH(,4) มากกว่าร้อยละ 86 ของก๊าซเรือนกระจกทั้งหมดในหน่วยเทียบเท่า CO(,2) ส่วนการเปรียบเทียบ ปริมาณก๊าซเรือนกระจกในกลุ่มประเทศต่าง ๆ พบว่า กลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้ว มีการปลดปล่อยปริมาณก๊าซ CO(,2) มากกว่าร้อยละ 72 ของก๊าซเรือนกระจกทั้งหมด ในหน่วยเทียบเท่า CO(,2) ส่วนกลุ่มประเทศกำลังพัฒนามีค่าดังกล่าวเพียง ร้อยละ 50 เท่านั้น และจากการพิจารณาด้านการปล่อยมลพิษควบคู่กับจำนวนประชากร และอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ (GDP) สรุปได้ว่าการใช้เทคโนโลยีใน การผลิตของกลุ่มประเทศพัฒนาแล้วมีประสิทธิภาพสูงกว่ากลุ่มประเทศกำลังพัฒนา ผลของการศึกษานี้สามารถนำมาใช้เป็นประโยชน์สำหรับประเทศไทยในการวาง กฎเกณฑ์และการวางแผนการลดการปลดปล่อยปริมาณก๊าซเรือนกระจกอย่างมีประสิทธิภาพ ต่อไป