การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาการลดลงของแคดเมี่ยมในน้ำเสีย โดยใช้ พื้นที่ชุ่มน้ำประดิษฐ์โดยมีสภาพแวดล้อมที่ต่างๆกันและเปรียบเทียบประสิทธิภาพ ของพื้นที่ชุ่มน้ำประดิษฐ์แบบไหลบนพื้นผิวและไหลใต้ดิน บ่อทดลองถูกสร้างขึ้น ที่บริเวณหลังอาคารเครื่องมือ 5 ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ซึ่งประกอบ ไปด้วย บ่อทดลองทำด้วยแผ่นสังกะสีจำนวน 4 บ่อขนาดกว้าง 0.25 เมตร ยาว 4 เมตร และสูง 1 เมตร โดยใช้ตัวกลางคือ ทราย,หิน,กรวด สำหรับทั้งสองระบบของพื้นที่ ชุ่มน้ำประดิษฐ์ใช้พืชคือ ธูปฤาษี (~iTypha angustifolia~i) น้ำเสียที่ใช้ สำหรับทั้งสี่บ่อทดลองคือน้ำเสียสังเคราะห์ ระยะเวลากักเก็บน้ำที่ใช้คือ 5.5 วัน ความสามารถของระบบทั้งสองถูกประเมินโดยใช้น้ำเสียที่เข้าระบบคือ น้ำเสียสังเคราะห์ผสมด้วยแคดเมี่ยมที่ความเข้มข้นต่างๆ คือ 1,5,10 และ 20 มิลลิกรัมต่อลิตร ประสิทธิภาพในการบำบัด COD,TKN,TP,TSS,VSS ของพื้นที่ ชุ่มน้ำประดิษฐ์ทั้งสองระบบอยู่ในช่วง 78-92%,65-91%,62-90%,68-91%,และ 50-84% ตามลำดับ กระบวนการในการกำจัดได้แก่ การกรอง,การตกตะกอน,การดูดซับ, กระบวนการทางชีววิทยา,ปฏิกิริยาไนตริฟิเคชั่น และ ดีไนตริฟิเคชั่น ประสิทธิภาพในการบำบัด แคดเมี่ยมของทั้งสองระบบ มีประสิทธิภาพที่สูงถึง 98.6-99.9% กระบวนการในการกำจัดแคดเมี่ยมพื้นที่ชุ่มน้ำประดิษฐ์ คือ การตกตะกอนในรูปของออกไซด์, ไฮดรอกไซด์, การเกิดสารประกอบเชิงซ้อน,การดูดซับ โดยดิน และ โดยการดูดซึมโดยธูปฤาษี กระบวนการหลักในการกำจัดแคดเมี่ยมใน การศึกษาครั้งนี้คือ การตกตะกอน พื้นที่ชุ่มน้ำประดิษฐ์แบบไหลใต้ดิน มีประสิทธิภาพในการบำบัดมลภาวะต่างๆได้ดีกว่าพื้นที่ชุ่มน้ำประดิษฐ์แบบไหล บนพื้นผิวเพียงเล็กน้อย แต่ประสิทธิภาพในการบำบัดแคดเมี่ยมจะไม่แตกต่างกันใน ทั้งสองระบบ