ลุ่มน้ำลำพระเพลิงจัดว่าเป็นลุ่มน้ำสำคัญอันดับต้นของจังหวัด นครราชสีมา ซึ่งมีความสำคัญต่อความเป็นอยู่ของมนุษย์ ทั้งทางด้านอุปโภค บริโภค เกษตรกรรม และอุตสาหกรรมจำนวนประชากรที่นับวันจะทวีจำนวนมาก ขึ้น ความต้องการใช้ทรัพยากรธรรมชาติ จึงมีปริมาณสูง เป็นเงาตามตัว ปัจจุบันลุ่ม น้ำลำพระเพลิงแห่งนี้ กำลังประสบปัญหาความเสื่อมโทรมของทรัพยากรและสิ่ง แวดล้อม ปัญหาภัยแล้ง อุทกภัยบ่อยครั้ง และรุนแรงเพิ่งขึ้นทุกปี การศึกษามีวัตถุ ประสงค์ เพื่อการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีการรับรู้จากระยะไกล และระบบสารสนเทศ ภูมิศาสตร์เพื่อกำหนดพื้นที่เสี่ยงภัยในลุ่มน้ำลำพระเพลิง โดยภัยที่ทำการศึกษาได้ แก่ ภัยจากการชะล้างพังทลายของดินภัยแล้ง และอุทกภัย ผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่า พื้นที่เสี่ยงภัยต่อการเกิดการชะล้างพังทลาย ของดิน มีอยู่ 5 ระดับ คือ น้อยมาก น้อย ปานกลาง รุนแรง และรุนแรงมาก ซึ่งพื้นที่ ที่เสี่ยงภัยมากที่สุดอยู่ในระดับรุนแรง คิดเป็นพื้นที่ 600,137.50 ไร่ (960.217 ตร. กม.) ได้แก่ พื้นที่ตอนล่างของพื้นที่ศึกษา บริเวณอำเภอวังน้ำเขียว และอำเภอปาก ช่อง พื้นที่เสี่ยงภัยต่อการเกิดภัยแล้ง มี 4 ระดับ ได้แก่ ไม่เสี่ยง น้อย ปานกลาง และ มาก ซึ่งพื้นที่ที่เสี่ยงภัยมากที่สุด อยู่บริเวณอำเภอวังน้ำเขียว ส่วนพื้นที่เสี่ยงภัยต่อ การเกิดอุทกภัยมี 4 ระดับ ได้แก่ ไม่เสี่ยง น้อย ปานกลาง และมาก และพื้นที่ที่เสี่ยง มาก อยู่บริเวณอำเภอปักธงชัย บริเวณใกล้ ๆ เขื่อนลำพระเพลิง