เตาเผาขยะเป็นระบบการกำจัดขยะติดเชื้อที่นิยมใช้อยู่ในปัจจุบันซึ่ง สามารถลดปริมาตรขยะติดเชื้อและทำลายเชื้อโรคต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดีแต่อย่างไร ก็ตามการเผาไม่สามารถที่จะกำจัดส่วนที่เป็นสารอนินทรีย์ได้ ซึ่งได้แก่ โลหะหนักต่าง ๆ โดยโลหะหนักเหล่านี้สามารถที่จะรวมตัวเป็นสารประกอบอยู่ใน ขี้เถ้าก้นเตาเผาขยะติดเชื้อและอาจมีความเข้มข้นในระดับที่เป็นอันตรายได้ ในปัจจุบันการศึกษาพฤติกรรมและปริมาณโลหะหนักในขี้เถ้าก้นเตาเผาขยะติดเชื้อ ยังมีอยู่น้อยมาก ขี้เถ้าก้นเตาเผาขยะติดเชื้อส่วนใหญ่จะถูกนำไปฝังกลบ สาร อินทรีย์ที่เกิดจากการเผาไหม้สามารถย่อยสลายได้ แต่โลหะหนักซึ่งเป็นสาร อนินทรีย์ไม่สามารถย่อยสลายได้ ยังคงมีความเข้มข้นสูงอยู่ใต้พื้นที่ฝังกลบ เมื่อเกิดสภาวะที่มีความเข้มข้นของกรด-เบสสูงในพื้นที่ฝังกลบ อาทิ สภาวะฝนกรด โลหะหนักสามารถที่จะปนเปื้อนออกมาสู่สิ่งแวดล้อมโดยการปนเปื้อนน้ำชะล้างได้ ในการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปริมาณโลหะหนักซึ่งได้แก่ ตะกั่ว เงิน เหล็ก สังกะสี ในเถ้าก้นเตาเผาขยะติดเชื้อโรงพยาบาลราชสีมาธนบุรี และความเข้มข้นของโลหะหนักในน้ำชะขี้เถ้าก้นเตาเผา โดยพิจารณาแนวโน้มของโลหะ หนักในอนุภาคที่แตกต่างกัน 4 ขนาด ได้แก่ ขนาดใหญ่กว่า 9.5 mm, 9.5-4.75 mm, 0.5-4.75 mm และขนาดเล็กกว่า 0.5 mm แล้วทำการเปรียบเทียบความเข้มข้นของโลหะ หนักในน้ำชะล้างกับมาตรฐานความเข้มข้นของโลหะหนักในน้ำชะล้างของเสียอันตราย ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 6 (พ.ศ.2540) ผลการศึกษาความเข้มข้นของ ตะกั่ว เงิน เหล็ก และสังกะสี ในขี้เถ้าก้นเตาเผาขยะติดเชื้อพบว่า มีความ เข้มข้นเฉลี่ยเท่ากับ 765.25, 327.91, 314, 121.19 และ 18,710.69 mg/kg ตาม ลำดับ ความเข้มข้นของตะกั่ว เงิน เหล็ก และสังกะสี ในน้ำชะล้างขี้เถ้าก้นเตา เผาขยะติดเชื้อพบว่ามีความเข้มข้นเฉลี่ยเท่ากับ 0.08, 0.07, 0.21, และ 0.26 mg/L ตามลำดับ ซึ่งความเข้มข้นเฉลี่ยของโลหะหนักทั้ง 4 ชนิดในน้ำชะล้างขี้เถ้า ไม่เกินมาตรฐานที่กฎหมายกำหนด