ทำการปลูกเปรียบเทียบศักยภาพของถั่วเขียวพันธุ์ส่งเสริมได้แก่ พันธุ์กำแพงแสน 1, กำแพงแสน 2, มอ-1, มทส.1, ชัยนาท 36 และพันธุ์ชัยนาท 60 และสายพันธุ์ปรับปรุงได้แก่ สายพันธุ์ปรับปรุง K(,1)BC(,4), สายพันธุ์ปรับปรุง K(,2)BC(,4) และสายพันธุ์ปรับปรุง PSU1-BC(,4) ซึ่งเป็นพันธุ์ผสมกลับระหว่างพันธุ์กำแพงแสน 1, กำแพงแสน 2 และพันธุ์มอ-1 (พันธุ์รับ) ซึ่งอ่อนแอต่อโรคใบจุด กับสายพันธุ์ VC3689A (พันธุ์ให้) ซึ่งต้านทานโรคใบจุดตามลำดับ โดยการปลูกเปรียบเทียบ การปลูกเป็นพืชเดี่ยวในนาเกษตกรอำเภอขามทะเลสอหลังการเก็บเกี่ยวข้าว 1 ครั้ง และที่ฟาร์มมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี (ฟาร์ม มทส.) 1 ครั้ง และปลูกเป็นพืชแซมข้าวโพดที่ฟาร์มมทส. 2 ครั้ง วางแผนการทดลองแบบ randomized complete block จำนวน 4 ซ้ำจากการทดลองพบว่า ทั้งในนาและที่ฟาร์ม มทส. ถั่วเขียวสายพันธุ์ปรับปรุง K(,2)BC(,4) และสายพันธุ์ปรับปรุง PSU1-BC(,4) ให้ผลผลิตสูงกว่าพันธุ์อื่น ๆ จากการทดลองทั้ง 4 ครั้ง จะเห็นได้ว่าถั่วเขียวสายพันธุ์ปรับปรุงทุก สายพันธุ์ให้ผลผลิตสูงกว่าพันธุ์ส่งเสริมอื่น ๆ และสูงกว่าพันธุ์รับ ที่เป็นเช่นนี้เนื่องมาจากถั่วเขียวสายพันธุ์ปรับปรุงมีความต้านทาน โรคใบจุดนั่นเอง จากการวิเคราะห์การปลูกแซมพบว่า พันธุ์มอ-1 และสายพันธุ์ปรับปรุง PSU1-BC(,4) ให้ค่า LER และ OCI สูงสุด จากการศึกษาเปรียบเทียบลักษณะทางสรีรวิทยาของถั่วเขียว พบว่า สายพันธุ์ปรับปรุงมีลักษณะทางสรีรวิทยาใกล้เคียงกับพันธุ์รับมาก จนเกือบเป็นพันธุ์เดียวกันดรรชนีพื้นที่ใบของถั่วเขียวที่ปลูกเป็น พืชเดี่ยวจะลดลงเมื่ออายุมากขึ้น แต่จะไม่ลดลงเมื่อปลูกเป็นพืชแซม ทั้งนี้เนื่องมาจากผลของความชื้น และการถูกบังแสงจากร่มเงาของข้าวโพด