วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้น ในระบบแผ่นพื้นคอนกรีตอัดแรงสำเร็จรูปเนื่องจากกิจกรรมของมนุษย์อันได้แก่ การเต้นแอโรบิค การวิ่ง และการวิ่งเหยาะๆ และเพื่อศึกษาประสิทธิผลในการลด การสั่นสะเทือนของการเสริมเหล็กที่บริเวณจุดรองรับปลายแผ่นพื้น หลังจากนั้น ทำการเปรียบเทียบผลการสั่นสะเทือนกับเกณฑ์มาตรฐานเกี่ยวกับการรับรู้ของมนุษย์ ต่อการสั่นสะเทือนในอาคารแบบต่างๆ โดยเลือกใช้เกณฑ์มาตรฐานประเทศแคนาดา (NBCC1995) แผ่นพื้นคอนกรีตอัดแรงสำเร็จรูปที่ใช้ศึกษาเป็นแผ่นพื้นที่ผลิตและ จำหน่ายในประเทศไทย การวิเคราะห์พิจารณาระบบพื้นเป็นแบบพื้นทางเดียว มีจุดรองรับเป็นแบบง่าย (one-way simply supported slab) มีการเคลื่อนขึ้นลง ในแนวดิ่งแบบเดียวในรูปของฟังก์ชัน sine ต่อจากนั้น generalize ระบบให้มีระดับ ความเสรีขั้นเดียว (single degree of freedom) วิเคราะห์การสั่นสะเทือนของระบบ โดยใช้แบบจำลองคณิตศาสตร์ หลังจากนั้นทำการเสริมเหล็กที่จุดรองรับปลายแผ่นพื้น เพื่อศึกษาศึกษาประสิทธิผลในการลดการสั่นสะเทือน ผลการวิจัยพบว่า ตัวแปรที่มีผลอย่างมีนัยสำคัญต่อการสั่นสะเทือนของ ระบบพื้นคอนกรีตอัดแรงสำเร็จรูป คือ ความยาว มวล การอัดแรง ชนิดของกิจกรรม และชนิดของพื้นคอนกรีตอัดแรงสำเร็จรูป โดยความยาวและมวลจะมีอิทธิพลมากกว่า ปัจจัยอื่น และเมื่อทำการเสริมเหล็กที่จุดรองรับปลายแผ่นพื้นแล้วสามารถลด การสั่นสะเทือนของระบบลงได้มาก เมื่อเปรียบเทียบกับเกณฑ์มาตรฐานแล้ว สำหรับระบบ พื้นคอนกรีตอัดแรงสำเร็จรูปแบบกลวง การเสริมเหล็กที่จุดรองรับส่วนใหญ่สามารถลด การสั่นสะเทือนจนต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน NBCC1995 ของอาคารกีฬา ส่วนระบบพื้น แบบท้องเรียบ แม้จะลดการสั่นสะเทือนได้มากแต่การสั่นยังสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน ของอาคารทุกประเภท ..DE. PRECAST PRESTRESSED / VIBRATION GENERALIZED SDOF / RESPONSE