การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบริหารงานกิจการนักเรียน เกี่ยวกับปัญหาสารเสพติดในโรงเรียนมัธยมศึกษา เปรียบเทียบการบริหารงาน กิจการนักเรียนเกี่ยวกับปัญหาสารเสพติดระหว่างโรงเรียนที่ตั้งอยู่ในเขตเมือง กับที่ตั้งอยู่ในชนบท โรงเรียนที่ประสบผลสำเร็จกับไม่ประสบผลสำเร็จและ สังเคราะห์แนวทางการบริหารงานกิจการนักเรียนเกี่ยวกับปัญหาสารเสพติด กลุ่มตัวอย่างคือโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดกรมสามัญศึกษา จังหวัดขอน- แก่นตั้งอยู่ในเขตเมือง 36 โรงเรียน ตั้งอยู่ในเขตชนบท 46 โรงเรียน ผู้ตอบ แบบสอบถามได้แก่ ผู้บริหารโรงเรียน ผู้ช่วยฝ่ายปกครอง เจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครอง เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น มีค่าความ เชื่อมั่น 0.98 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีวิเคราะห์ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบน มาตรฐานและการทดสอบที (t-test) การวิจัยปรากฎผลดังนี้ (1) การบรหารงานกิจการนักเรียนเกี่ยวกับ ปัญหาสารเสพติดในโรงเรียนมัธยมศึกษา โดยภาพรวมดำเนินการในระดับ ค่อนข้างจริงจัง มีหลักฐานเอกสารตรวจสอบได้เป็นส่วนใหญ่ (2) โรงเรียน มัธยมศึกษาที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองกับเขตชนบทมีการบริหารกิจการนักเรียนเกี่ยว กับปัญหาสารเสพติดไม่แตกต่างกันทั้งในภาพรวมและรายด้านแต่มีความแตกต่าง กันในรายกิจกรรม (3) การบริหารงานกิจการนักเรียนเกี่ยวกับปัญหาสาร เสพติดระหว่างโรงเรียนที่ประสบผลสำเร็จกับไม่ประสบผลสำเร็จพบว่าไม่มี ความแตกต่างกัน ทั้งในภาพรวมและรายด้าน แต่มีความแตกต่างกันในราย กิจกรรม (4) การสังเคราะห์แนวทางการบริหารงานกิจการนักเรียนเกี่ยว กับปัญหาสารเสพติดคือขอให้โรงเรียนดำเนินการอย่างจริงจัง ตามแนวทาง ของการแก้ปัญหาเชิงระบบ ควรเน้นกิจกรรมการศึกษานโยบาย แนวปฏิบัติ มาตรการ โครงการของหน่วยงานต้นสังกัด มีการประชุมคณะกรรมการ ดำเนินการกำหนดกิจกรรมทางเลือกในการป้องกันและแก้ไขปัญหาสารเสพติด ให้ความสำคัญกิจกรรมเกี่ยวกับการทัศนศึกษาดูงานด้านการป้องกันและแก้ไข ปัญหาสารเสพติดเป็นพิษ