การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาทักษะการแก้ปัญหาของเด็ก ปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเล่านิทานปลายเปิดแบบเน้นกระบวนการกลุ่ม และแบบที่ไม่เน้นกระบวนการกลุ่ม และ (2) เปรียบเทียบทักษะการแก้ปัญหาของ เด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเล่านิทานปลายเปิดระหว่างกลุ่มที่จัด กิจกรรมแบบเน้นกระบวนการกลุ่มกับแบบที่ไม่เน้นกระบวนการกลุ่ม กลุ่มตัวอย่างเป็นเด็กปฐมวัยอายุ 5-6 ปี ที่ศึกษาอยู่ในชั้นอนุบาลปีที่ 2 ปีการศึกษา 2542 โรงเรียนอนุบาลระยอง อำเภอเมือง จังหวัดระยอง จำนวน 48 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มอย่างง่ายเป็นกลุ่มทดลอง 1 และ กลุ่ม ทดลอง 2 กลุ่มละ 24 คน กลุ่มทดลองที่ 1 ได้รับการจัดกิจกรรมการเล่า นิทานปลายเปิดแบบเน้นกระบวนการกลุ่ม และกลุ่มทดลอง 2 ได้รับการจัด กิจกรรมการเล่านิทานปลายเปิดแบบไม่เน้นกระบวนการกลุ่มโดยใช้เวลา ทดลอง 8 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยนิทานปลายเปิด และ แบบทดสอบการแก้ปัญหา ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น สถิติที่ใช้คือค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที (t-test) ผลการวิจัยพบว่าทักษะการแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยทั้งสองกลุ่มสูง ขึ้น และแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยเด็กปฐมวัย ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเล่านิทานปลายเปิดแบบเน้นกระบวนการกลุ่มมี ทักษะการแก้ปัญหาสูงกว่าเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเล่านิทาน ปลายเปิดแบบไม่เน้นกระบวนการกลุ่ม