การศึกษาในครั้งนี้มีจุดประสงค์ที่จะทราบถึงประสิทธิภาพการบำบัด น้ำเสียโรงฆ่าสัตว์ด้วยพื้นที่ชุ่มน้ำประดิษฐ์แบบไหลผ่านพื้นผิว (FWS) ที่ใช้ พืช 2 ชนิดคือ กกกลม และธูปฤาษี เป็นพืชโผล่พ้นน้ำ ที่ระยะเวลาเก็บกักน้ำ ต่างๆ คือ 3, 7, 11 และ 15 วัน โดยทำการเปรียบเทียบประสิทธิภาพการบำบัดน้ำ เสียของพืชทั้งสอง รวมถึงการกำจัดสารอาหารคือ N และ P ซึ่งมีค่าความเข้มข้น สูงในน้ำเสียดังกล่าว จากการศึกษาพบว่า เนื่องจากน้ำเสียโรงฆ่าสัตว์ที่เข้าสู่ระบบมีค่าความ สกปรกสูงมาก ระบบที่ใช้พืชทั้งสองจึงมีความสามารถในการบำบัดน้ำเสียโดยรวม ใกล้เคียงกัน กล่าวคือ ระบบมีความสามารถในการกำจัด COD ประมาณ 97% และพืชทั้ง สองมีความสามารถในการกำจัดสารอาหารไม่แตกต่างกัน คือ มีความสามารถในการกำจัด N เท่ากับ 90% ส่วนความสามารถในการกำจัด P เท่ากับ 92% ปัจจัยสำคัญในการกำจัด N คือ การดูดซึมของพืช โดยเมื่อทำการวิเคราะห์จากการตัดพืชที่ระยะเวลา 8 สัปดาห์พบว่ามีการสะสมในพืชเท่ากับ 58% และอายุของพืชมีผลต่อความสามารถในการ ดูดซึม N ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีการตัดพืชในช่วงเวลาที่เหมาะสม ส่วนการดูดซึม P ของพืชมีน้อยกว่าการดูดซึม N เพราะจากการวิเคราะห์หาปริมาณ P ในต้นพืชพบว่า มีการสะสมในพืชเท่ากับ 28% แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่ได้จากการเปรียบเทียบข้อมูลการทดลองกับการ ศึกษาที่ผ่านมาพบว่า ค่าคงที่ที่ได้จากการทดลองนั้นแตกต่างกับค่าที่ได้จากการ ศึกษาที่ผ่านมามาก เนื่องจากน้ำเสียโรงฆ่าสัตว์มีปริมาณของแข็งอินทรีย์ ปนเปื้อนสูง เป็นผลให้สิ่งมีชีวิตต้องใช้เวลาในการย่อยสลายที่ยาวนาน