การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคงทนในการเรียนรู้คำศัพท์ ภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่เรียนคำศัพท์ จากภาพที่มีและไม่มีพื้นหลัง กลุ่มตัวอย่างที่ทำการศึกษาครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบัวขาว (วันครู 2500) อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ จำนวน 60 คน ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน โดยแบ่งเป็นกลุ่ม ทดลอง 2 กลุ่มๆ ละ 30 คน ซึ่งภายในแต่ละกลุ่มประกอบด้วย นักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษ ระดับสูง ปานกลาง และต่ำ กลุ่มละ 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ ภาพที่มีพื้นหลัง จำนวน 50 ภาพ ภาพที่ไม่มีพื้นหลัง จำนวน 50 ภาพ บัตรคำศัพท์ภาษาอังกฤษ จำนวน 50 คน และแบบ ทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ การ วิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ t-test และการวิเคราะห์ความแปร ปรวนทางเดียว (One-way Analysis of Variance) และเปรียบเทียบผลต่างระหว่างคู่ตามวิธีของ Duncan ผลการวิจัยพบว่า (1) นักเรียนกลุ่มที่เรียนคำศัพท์ ภาษาอังกฤษจากภาพที่มีพื้นหลังกับนักเรียนกลุ่มที่เรียนคำศัพท์ จากภาพไม่มีพื้นหลัง มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคำศัพท์ภาษา อังกฤษไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (2) นักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่างกัน เรียนคำศัพท์ ภาษาอังกฤษได้ต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยนักเรียนที่มีระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูง เรียนรู้ คำศัพท์ภาษาอังกฤษได้สูงกว่านักเรีนที่มีระดับผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนปานกลางและต่ำ นักเรียนที่มีระดับผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนปานกลาง เรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษได้สูงกว่า นักเรียนที่มีระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ (3) ความคงทน ในการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนทั้งสองกลุ่ม ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ (4) นักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่างกัน มีความ คงทนในการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษแตกต่างกันอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยนักเรียนที่มีระดับผล สัมฤทธิ์ทางการเรียนสูง มีความคงทนในการเรียนรู้คำศัพท์ สูงกว่านักเรียนที่มีระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนปานกลาง และต่ำ นักเรียนที่มีระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนปานกลาง มีความคงทนในการเรียนรู้คำศัพท์สูงกว่านักเรียนที่มีระดับ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ