การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการสอนโดยเน้นการแก้ปัญหา โจทย์คำนวณกับการสอนตามคู่มือครูของสถาบันส่งเสริม การสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และเปรียบเทียบ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนที่มี ความสามารถทางการเรียนสูง ปานกลาง และต่ำ ที่ได้ รับการสอนโดยเน้นการแก้ปัญหาโจทย์คำนวณกับการสอน ตามคู่มือครูของสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และ เทคโนโลยี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนนครนายกวิทยาคม จำนวน 100 คน เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ แผนการสอน โดยเน้นการแก้ปัญหาโจทย์คำนวณ เครื่องมือที่ใช้ในการ เก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการ เรียนวิชาวิทยาศาสตร์ ซึ่งมีค่าความเที่ยง .913 การ วิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์โดยใช้สถิติ คือ การ ทดสอบค่าที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักเรียนที่ได้รับการสอนโดยเน้นการแก้ปัญหา โจทย์คำนวณมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์สูง กว่านักเรียนที่ได้รับการสอนตามคู่มือครูของสถาบันส่งเสริม การสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .05 และ .01 2. นักเรียนที่มีระดับความสามารถทางการเรียน สูงที่ได้รับการสอนโดยเน้นการแก้ปัญหาโจทย์คำนวณกับ นักเรียนที่ได้รับการสอนตามคู่มือครูของสถาบันส่งเสริม การสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมีผลสัมฤทธิ์ทางการ เรียนวิชาวิทยาศาสตร์ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .05 และ .01 3. นักเรียนที่มีระดับความสามารถทางการเรียน ปานกลางที่ได้รับการสอนโดยเน้นการแก้ปัญหาโจทย์คำนวณ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์สูงกว่านักเรียน ที่ได้รับการสอนตามคู่มือครูของสถาบันส่งเสริมการสอน วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05 และ .01 4. นักเรียนที่มีระดับความสามารถทางการเรียน ต่ำที่ได้รับการสอนโดยเน้นการแก้ปัญหาโจทย์คำนวณกับ นักเรียนที่ได้รับการสอนตามคู่มือครูของสถาบันส่งเสริม การสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมีผลสัมฤทธิ์ทางการ เรียนวิชาวิทยาศาสตร์ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .05 และ .01