การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะพัฒนาพฤติกรรม ความมีวินัยในห้องเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่เรียนโดยวิธีสอนแบบกระบวนการทำค่านิยมให้กระจ่าง (Value Clarification หรือ VC) ผู้วิจัยมุ่งศึกษา พฤติกรรมความมีวินัยในตนเองของนักเรียนใน 4 ด้าน ได้แก่ ความมีวินัยด้านการแต่งกาย ความมีวินัยด้านการ ทำงานกลุ่ม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาจำนวน 10 คน ด้วยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน ผู้วิจัยได้สร้างแผนการสอน วิชาภาษาไทยทั้งหมด 13 แผน แผนที่ 1,2 และ 3 ใช้ใน ระยะก่อนการทดลองเป็นแผนการสอนด้วยวิธีปกติ ส่วนแผน ที่ 4-13 เป็นแผนการสอนที่ใช้ขั้นตอนของกระบวนการทำ ค่านิยมให้กระจ่าง และใช้สอนระหว่างการทดลอง แต่ละ แผนการสอนจะมีแบบสังเกต เพื่อให้ผู้สังเกตบันทึกพฤติกรรม ทั้ง 4 ด้านของกลุ่มตัวอย่างทั้ง 10 คน รวมเวลาในการ ทดลอง 13 คาบเรียน จากนั้นนำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยใช้ ค่าร้อยละ และค่าเฉลี่ยร้อยละ ผลการวิจัย มีดังนี้ 1. พฤติกรรมความมีวินัยในตนเองทั้ง 4 ด้านของกลุ่ม ตัวอย่างทั้ง 10 คนในระยะหลังการทดลองพัฒนาขึ้นสูงกว่าใน ระยะก่อนการทดลอง 2. พฤติกรรมความมีวินัยในตนเองแต่ละด้านของกลุ่ม ตัวอย่างแต่ละคน ในระยะหลังการทดลองพัฒนาขึ้นสูงกว่าใน ระยะก่อนการทดลอง 3. พฤติกรรมความมีวินัยในตนเองของกลุ่มตัวอย่างที่ พัฒนาขึ้นสูงที่สุด ได้แก่ พฤติกรรมความมีวินัยด้านการทำงาน กลุ่ม คิดเป็นค่าเฉลี่ยร้อยละ 74.07 พฤติกรรมที่พัฒนารอง ลงมา ได้แก่ พฤติกรรมความมีวินัยด้านความรับผิดชอบต่อ ตนเอง คิดเป็นค่าเฉลี่ยร้อยละ 73.13 พฤติกรรมความมี วินัยด้านการแต่งกาย คิดเป็นค่าเฉลี่ยร้อยละ 71.00 และ พฤติกรรมที่พัฒนาขึ้นน้อยที่สุด ได้แก่ ความมีวินัยด้านการเรียน ในห้องเรียน คิดเป็นค่าเฉลี่ยร้อยละ 66.72