การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อแก้ปัญหาการมีผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียน วิชาคณิตศาสตร์ต่ำของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 3 โรงเรียนจอมพระประชาสรรค์ จังหวัดสุรินทร์ โดย มุ่งที่จะหาคำตอบว่านักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชา คณิตศาสตร์ต่ำ มีสภาพทางบ้านแตกต่างจากนักเรียนที่มีผล สัมฤทธิ์ทางการเรียนปกติหรือไม่ นักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ต่ำ มีปัญหาความรู้พื้นฐาน ก่อนเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ค 011 ในเรื่องใดบ้าง และ การสอนซ่อมเสริมเป็นกลุ่มโดยสอนในคาบเรียนอิสระ มี ผลทำให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียน เหล่านั้นสูงขึ้นหรือไม่ ประชากรเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียน จอมพระประชาสรรค์ จังหวัดสุรินทร์ ปีการศึกษา 2538 จำนวน 348 คน กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 3 โรงเรียนจอมพระประชาสรรค์ จังหวัดสุรินทร์ ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2538 ซึ่งเป็นนักเรียนที่มี ผลการเรียนรายวิชาคณิตศาสตร์ ค 101, ค 102, ค 203 และ ค 204 เฉลี่ย 4 ภาคเรียนต่ำกว่า 1.00 จำนวน 56 คน ผู้วิจัยใช้แบบสอบถามสำรวจข้อมูลสภาพปัญหาและสาเหตุการมี ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ต่ำในกลุ่มตัวอย่าง การตรวจสอบความรู้พื้นฐานผู้วิจัยใช้แบบทดสอบที่ผู้วิจัย สร้างขึ้นจำนวน 22 ชุด ไปตรวจสอบความรู้พื้นฐานของ กลุ่มตัวอย่างเพื่อหาข้อบกพร่องและใช้เป็นข้อมูลในการจัดทำ แผนการสอนซ่อมเสริม และจัดกลุ่มเพื่อเข้ารับการสอนซ่อมเสริม ซึ่งผู้วิจัยจัดทำแผนการสอนซ่อมเสริมจำนวน 26 แผน ใช้เวลา สอนแผนการสอนละ 1 คาบ คาบละ 50 นาที ทำการสอนโดย ผู้วิจัยและผู้ช่วยผู้วิจัยในคาบอิสระของผู้เรียน การประเมินผล การให้ความช่วยเหลือ ใช้วิธีการเปรียบเทียบผลการเรียน ค 101, ค 102, ค 203 และ ค 204 เฉลี่ย 4 ภาคเรียน กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ค 011 ผลการวิจัยปรากฎว่า นักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิชาคณิตศาสตร์ต่ำ มีสภาพทางบ้านแตกต่างจากนักเรียนที่มี ผลการเรียนปกติ โดยมีแนวโน้มว่านักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ต่ำมาจากสภาพครอบครัวที่ ด้อยกว่าในเรื่องระดับการศึกษา การประกอบอาชีพ และ รายได้ ของบิดา-มารดา สำหรับสภาพปัญหาส่วนตัวของ นักเรียน พบว่านักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชา คณิตศาสตร์ต่ำ มีปัญหาเรื่องการเรียนค่อนข้างชัดเจนกว่า นักเรียนที่มีผลการเรียนปกติ เรื่องปัญหาความรู้พื้นฐานก่อน เรียนของนักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ต่ำ พบว่าขาดความรู้พื้นฐานในเรื่อง จำนวนจริง จำนวนเต็ม การแยกตัวประกอบ การบวก การลบ การคูณ การหาร เศษส่วน ทศนิยม สมการ อสมการ รากที่สอง และหลังจาก ที่นักเรียนได้รับการสอนซ่อมเสริมความรู้พื้นฐานก่อนเรียน นักเรียนที่ได้รับการช่วยเหลือมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้น อย่างชัดเจน จำนวน 33 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 64.71 ขณะที่มีนักเรียน 13 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 25.49 ยังไม่ สามารถกล่าวได้ว่ามีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ สูงขึ้น และีนักเรียนที่ไม่สามารถให้การช่วยเหลือได้จำนวน 5 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 09.80