จากการศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการผลิตพอลิเมอร์จากเชื้อ ~iEnterobacter cloacae~i WD7 เมื่อเลี้ยงในอาหารสูตรพื้นฐาน (พีเอช 7.0) โดยใช้ 1 เปอร์เซ็นต์ กลูโคสเป็นแหล่งคาร์บอน เป็นเวลา 5 วัน ที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส พบว่าเชื้อผลิตพอลิเมอร์ได้สูงสุด 2.14 กรัมต่อลิตร ในวันที่ 3 เมื่อเปรียบเทียบผลจากการใช้แหล่งคาร์บอนชนิดต่างๆ พบว่า กาแลคโตสและซูโครส ให้พอลิเมอร์ (2.50 และ 2.45 กรัมต่อลิตร ตามลำดับ) สูงกว่าใช้ มอลโตส ฟรุกโตสและกลูโคส เลือกซูโครสเป็นแหล่งคาร์บอนเนื่องจากมีราคาถูกกว่าความเข้มข้นที่เหมาะสมของซูโครสคือ 3 เปอร์เซ็นต์ ได้พอลิเมอร์ 2.63 กรัมต่อลิตร การเติมแหล่งไนโตรเจนไม่ว่าอนินทรีย์ไนโตรเจน (แอมโมเนียมซัลเฟต แอมโมเนียมคลอไรด์ และแอมโมเนียมไนเตรต) และอินทรีย์ไนโตรเจน (โพลีเปปโตน) ไม่ทำให้ผลผลิตพอลิเมอร์สูงขึ้น ความเข้มข้นของยีสต์สกัดที่เหมาะสมคือ 0.05 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งเท่ากับที่มีในอาหารสูตรพื้นฐาน พีเอชเริ่มต้นที่เหมาะสมคือ 7.0 ที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส ผลการเปรียบเทียบค่าจลนพลศาสตร์การเลี้ยงเชื้อในอาหารสูตรพื้นฐาน และสูตรเหมาะสมที่พีเอช 7.0 และ 30 องศาเซลเซียส พบว่าอัตราการเจริญจำเพาะ ((+,m)) เท่ากับ 0.14 และ 0.15 ต่อชั่วโมง ตามลำดับและกำลังการผลิตสูงสุด (R(,m)) เท่ากับ 0.03 และ 0.04 กรัมพอลิเมอร์ต่อลิตร-ชั่วโมง เวลาที่ใช้เพิ่มเซลล์เป็น 2 เท่า (g) เท่ากับ 4.95 และ 4.62 ชั่วโมง การควบคุมพีเอชเป็น 7.0 ระหว่างการเลี้ยงเชื้อให้พอลิเมอร์สูงกว่าการไม่ ควบคุมพีเอช การเพิ่มอัตราการให้อากาศจาก 0.5 เป็น 2.0 ปริมาตรอากาศต่อปริมาตรอาหาร ต่อนาที ที่อัตราการกวน 200 รอบต่อนาที สามารถเพิ่มความเข้มข้นของพอลิเมอร์เป็น 4.80 กรัมต่อลิตร แต่การเพิ่มอัตราการกวนทำให้เชื้อผลิตพอลิเมอร์ลดลง การใช้น้ำนึ่งปลาทูน่าแทน การใช้ยีสต์สกัด (0.05 เปอร์เซ็นต์) ในปริมาณไนโตรเจนที่เท่ากัน เชื้อให้ผลผลิตพอลิเมอร์ สูงกว่าการใช้น้ำนึ่งปลาทูน่าเข้มข้น 10 เปอร์เซ็นต์เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อ (4.66 และ 3.24 กรัมต่อลิตร ตามลำดับ) ส่วนการใช้ซูโครสทางการค้าแทนซูโครสเกรดวิเคราะห์พบว่าได้พอลิเมอร์ ต่ำกว่า (4.18 และ 4.90 กรัมต่อลิตร ตามลำดับ) พอลิเมอร์ที่ผลิตได้มีคุณสมบัติเป็นสารดูดซับ น้ำโดยมีค่าการดูดซับน้ำของพอลิเมอร์ 80.3 กรัมต่อกรัมพอลิเมอร์แห้ง การเปรียบเทียบค่า จลนพลศาสตร์การเลี้ยงเชื้อในฟลาก์สและถังหมักแบบกะโดยใช้อาหารและสภาวะเลี้ยงเชื้อที่ เหมาะสม ได้ค่าดังนี้ อัตราการเจริญจำเพาะเท่ากับ 0.15 และ 0.29 ต่อชั่วโมง เวลาที่ ใช้เพิ่มเซลล์เป็น 2 เท่า เท่ากับ 4.62 และ 2.39 ชั่วโมง สัมประสิทธิ์ผลผลิตของเซลล์ (Y(,X/S)) เท่ากับ 0.03 และ 0.04 กรัมเซลล์ต่อกรัมซูโครส สัมประสิทธิ์การเปลี่ยนสาร อาหารเป็นผลิตภัณฑ์ (Y(,P/S)) เท่ากับ 0.25 และ 0.52 กรัมพอลิเมอร์ต่อกรัมซูโครส อัตราผลิตผลิตภัณฑ์จำเพาะ (q(,p)) เท่ากับ 0.60 และ 0.56 ต่อชั่วโมง อัตราการใช้ สารอาหารจำเพาะ (q(,s)) เท่ากับ 5.0 และ 7.25 ต่อชั่วโมง กำลังการผลิตผลิตภัณฑ์สูงสุด (R(,m)) 0.04 และ 0.07 กรัมพอลิเมอร์ต่อลิตร-ชั่วโมง และค่าคงที่อิ่มตัว (K(,s)) เท่ากับ 1.30X10(-5) และ 2.60X10(-5) กรัมซูโครสต่อลิตร ตามลำดับ การเลี้ยงเชื้อแบบกึ่งกะ โดยเติมสารละลายน้ำตาลซูโครส (10 เปอร์เซ็นต์) เพื่อควบคุมให้ได้ความเข้มข้นในถังหมัก เป็น 3 เปอร์เซ็นต์ ทุกๆ 3 วัน ได้พอลิเมอร์สูงสุดเท่ากับ 6.19 กรัมต่อลิตรในวันที่ 5 ของ การเลี้ยงเชื้ออัตราเจือจาง (D) ของการเลี้ยงเชื้อแบบต่อเนื่องที่ 0.05 ต่อชั่วโมง ได้ พอลิเมอร์สูงสุดเป็น 7.28 กรัมต่อลิตร ค่าจลนพลศาสตร์ของการเลี้ยงเชื้อแบบกึ่งกะมีค่าดังนี้ คือ สัมประสิทธิ์ผลผลิตของเซลล์ เท่ากับ 0.05 กรัมเซลล์ต่อกรัมซูโครส กำลังการผลิตผลิตภัณฑ์ สูงสุด เท่ากับ 0.05 กรัมพอลิเมอร์ต่อลิตร-ชั่วโมง และสำหรับการเลี้ยงเชื้อแบบต่อเนื่อง (อัตราเจือจางเท่ากับ 0.05 ต่อชั่วโมง) มีค่าดังนี้ อัตราเจือจางวิกฤต (D(,C)) เท่ากับ 0.49 ต่อชั่วโมงอัตราเจือจางสูงสุด (D(,m)) เท่ากับ 0.485 ต่อชั่วโมง สัมประสิทธิ์ผลผลิต ของเซลล์ เท่ากับ 0.03 กรัมเซลล์ต่อกรัมซูโครส และกำลังการผลิตผลิตภัณฑ์สูงสุด เท่ากับ 0.06 กรัมพอลิเมอร์ต่อลิตร-ชั่วโมง