การศึกษาเรื่อง การทำงานสหวิชาชีพในสถานสงเคราะห์ เด็กอ่อน : ศึกษาเฉพาะกรณีสถานสงเคราะห์เด็กอ่อนในสังกัด กรมประชาสงเคราะห์ในเขตภาคกลางมีวัตถุประสงค์ เพื่อประมวล แนวคิดและความหมายของการปฏิบัติงานสหวิชาชีพ เพื่อศึกษาบท บาทหน้าที่และความรับผิดชอบในการปฏิบัติงานสหวิชาชีพในสถาน สงเคราะห์เด็กอ่อน ตลอดจนปัญหาและอุปสรรคในการปฏิบัติงาน ในลักษณะสหวิชาชีพระหว่างบุคลากรในสถานสงเคราะห์เด็กอ่อน กลุ่มประชากรในการศึกษาครั้งนี้ ผู้ศึกษาใช้กลุ่มประชากร คือผู้ที่ปฏิบัติงานสหวิชาชีพในสถานสงเคราะห์เด็กอ่อนในสังกัดกรม ประชาสงเคราะห์ในเขตภาคกลาง ได้แก่ สถานสงเคราะห์ เด็กอ่อนพญาไทในสังกัดกรมประชาสงเคราะห์เด็กอ่อนปากเกร็ด และสถานสงเคราะห์เด็กอ่อนรังสิต จำนวนทั้งสิ้น 174 คน ซึ่งได้แก่ พี่เลี้ยงหรือผู้ดูแลเด็ก เจ้าหน้าที่พัฒนาการ หรือครู นักจิตวิทยา แพทย์ พยาบาล นักสังคมสงเคราะห์ และวิชาชีพอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง โดยวิธีการศึกษาวิจัยด้วยการค้นคว้าข้อมูลปฐมภูมิ ด้วยการใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูลและข้อมูล ทุติยภูมิด้วยการค้นคว้ารวบรวมจากเอกสารและงานวิจัยต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง แล้วทำการวิเคราะห์ข้อมูลต่าง ๆ ด้วยการใช้สถิติ ค่าร้อยละ โดยนำเสนอข้อมูลเป็นตารางประกอบคำบรรยาย ผลการศึกษาครั้งนี้พบว่า ประชากรส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 26-30 ปีทำการสมรสแล้วและยังอยู่ร่วมกัน นับถือศาสนาพุทธ มีการศึกษาระดับประถมศึกษา พักอาศัยอยู่ บ้านพักของทางราชการ ระยะเวลาที่ปฏิบัติงานในสถาน สงเคราะห์ส่วนใหญ่ประมาณ 1-5 ปี และส่วนใหญ่มีฐานะ เป็นพี่เลี้ยงหรือผู้ดูแลเด็ก ซึ่งมีหน้าที่ดูแลกิจวัตรประจำวัน ของเด็ก ในเรื่องบทบาทหน้าที่ความรับผิดชอบนั้น ปรากฎว่าสห วิชาชีพส่วนใหญ่ (ร้อยละ 95.97) มีความเข้าใจในบทบาท หน้าที่ความรับผิดชอบของตนเองเป็นอย่างดี แต่ในส่วนที่เป็น บทบาทหน้าที่ความรับผิดชอบของวิชาชีพอื่นๆ ที่ไม่ใช่หน้าที่ของ ตนยังมีประชากรบางส่วน (ร้อยละ 18.39) ที่ไม่เข้าใจ และ ประชากรร้อยละ 19.15 คิดว่าในหน่วยงานของตนยังไม่มีการ จัดแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจนเท่าที่ควร ประชากรร้อยละ 24.71 ไม่เห็นว่าเจ้าหน้าที่แต่ละตำแหน่งมีความสำคัญเท่าเทียมกัน สำหรับปัญหาและอุปสรรคในการปฏิบัติงานสหวิชาชีพมีดัง ต่อไปนี้ การไม่ยอมรับความรู้ความสามารถและไม่เห็นความสำคัญ ในวิชาชีพอื่นๆ การปฏิบัติงานที่ก้าวก่ายกันในบางส่วนบุคลิกภาพ ส่วนตัว การแสดงออก กิริยามารยาท รวมทั้งการพูดที่ไม่สุภาพ ทำให้เกิดความไม่เข้าใจระหว่างบุคลากรด้วยกัน การไม่มี อำนาจในการตัดสินใจในงานที่ได้รับมอบหมายอย่างอิสระ ทำให้ ไม่สามารถแสดงความรู้ความสามารถในการปฏิบัติงานอย่างเต็มที่ ดังนั้น ถ้าต้องการให้มีการพัฒนาการปฏิบัติงานสห วิชาชีพให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น ควรเปิดโอกาสให้เจ้าหน้าที่ได้แสดง ความรู้ความสามารถในการปฏิบัติงานอย่างเต็มที่ และปรับปรุง ประสิทธิภาพในการทำงานของเจ้าหน้าที่ด้วยการจัดฝึกอบรม การศึกษาดูงานนอกสถานที่ เป็นต้นฉละควรมีการเพิ่มบุคลากร ในสายงานที่ขาดแคลน ข้อเสนอแนะของผู้ศึกษาแบ่งได้เป็น 2 ส่วน ในส่วนแรก เป็นข้อเสนอแนะในระดับสหภาค ดังนี้คือ ควรจัดให้มีการปฐมนิเทศ ในเรื่องบทบาทหน้าที่ความรับผิดชอบแก่ผู้เข้ามาปฏิบัติงานใหม่ใน ทุกวิชาชีพ ควรปลุกจิตสำนึกให้เจ้าหน้าที่ทุกระดับชั้นตระหนักใน แนวคิดการทำงานสหวิชาชีพว่า มีความสำคัญในการปฏิบัติงานสังคม สงเคราะห์และทุกวิชาชีพมีความสำคัญเท่าเทียมกันควรจัดให้มีการ ประชุมบุคลากรทั้งในระดับบริหารและระดับปฏิบัติการ เพื่อวาง แผนการปฏิบัติงานให้เป็นไปในแนวทางเดียวกัน และขจัดปัญหา อุปสรรคในการทำงานที่เกิดขึ้น ควรมีการสร้างขวัญและกำลังใจ แก่ผู้ปฏิบัติงานทุกคน ด้วยการให้ความยุติธรรมแก่ทุกคนเท่ากัน ใครทำผิดมีการว่ากล่าวตักเตือนหรือลงโทษ หรือหากใครทำความดี ควรมีการชมเชยให้รางวัลตามความเหมาะสม รวมทั้งเพิ่มพูน ความรู้และประสบการณ์ในการทำงานแก่บุคลากรทุกคนอย่างทั่วถึง ด้วยการ จัดฝึกอบรม ศึกษาดูงาน เป็นต้น ถ้าเป็นไปได้ควรเพิ่ม บุคลากรในสายงานที่ขาดแคลน สำหรับข้อเสนอแนะในระดับจุลภาคมี ได้แก่ ผู้ปฏิบัติงาน ทุกสาขาวิชาชีพควรปฏิบัติตามบทบาทหน้าที่ของตนเองอย่างเคร่งครัด และเป็นไปในทิศทางเดียวกัน ควรพัฒนาความรู้ความสามารถในการ ปฏิบัติงานของตนเองอยู่เสมอ ในด้านการประสานงานควรมีการ ประสานงานทั้งแบบเป็นทางการและไม่เป็นทางการ และควรใช้หลัก มนุษยสัมพันธ์ที่ดีในการประสานงานด้วย