จากการศึกษา ~iEnterococcus~i spp. จำนวน 97 สายพันธุ์ ซึ่งแยกจากผู้ป่วยใน โรงพยาบาลสงขลานครินทร์ ตั้งแต่เดือนเมษายน 2540 ถึงเดือนมกราคม 2541 จำแนกสปีชีส์โดยใช้ แบบแผนทางชีวเคมีและสรีรวิทยา พบ ~iE. foaecalis~i มากที่สุด 86.06% รองลงมาคือ ~iE.faecium 4.12%, E. casseliflavus 2.06%, E. hirae 1.03%~i และไม่สามารถ จำแนกสปีชีส์ 6.19% พบ hemolysis ทั้งชนิด (+,a),(+,b)และ non-hemolysis บน human blood agar สิ่งส่งตรวจที่แยกได้ ~iEnterococcus~i spp. มากที่สุดคือปัสสาวะ โดยพบจำนวน 44.33% รองลงมาคือเนื้อเยื่อจากแผล และหนองอย่างละ 15.46% จากเลือด 6.19% และอื่น ๆ พบ น้อยกว่า 5% เมื่อนำ ~iEnterococcus~i spp. มาทดสอบความไวต่อยาต้านจุลชีพที่ใช้รักษาโดยวิธี disk diffusion พบว่าเชื้อส่วนใหญ่ไวต่อยากลุ่ม (+,b)-lactams โดยพบการดื้อยา ampicillin 4.12% เฉพาะใน ~iE.faecium~i และไม่พบการดื้อยากลุ่ม glycopeptides เมื่อทดสอบการดื้อยากลุ่ม aminoglycosides ในระดับสูงโดยวิธี agar screening พบการ ดื้อยา gentamicin และ steptomycin ในระดับสูง 60.82% และ 46.3% ตามลำดับ จากการศึกษาแบบแผนการดื้อยาต้านจุลชีพ 9 ชนิด และรูปแบบพลาสมิดโดยวิธี agarose gel electrophoresis พบว่าใน ~iE. faecalis~i มีแบบแผนการดื้อยา 6 แบบ ดื้อยาตั้งแต่ 1-4 ชนิด มีรูปแบบพลาสมิด 6 แบบ แยกแถบให้เห็นตั้งแต่ 1-4 แถบ และพบว่าแบบแผนการดื้อยา ที่เหมือนกันอาจมีรูปแบบพลาสมิดที่ต่างกันได้มากกว่า 1 แบบ ใน ~iE. faecium~i มีแบบแผน การดื้อยา 4 แบบ ดื้อยาตั้งแต่ 5-7 ชนิด มีรูปแบบพลาสมิด 4 แถบ แยกแถบให้เห็นตั้งแต่ 2-9 แถบ พบว่ารูปแบบของพลาสมิดในสายพันธุ์ที่ดื้อยา ampicillin ร่วมกับ gentamicin จะแยก แถบให้เห็น 5-9 แถบ จากการใช้ชนิดของ hemolysis แบบแผนการดื้อยา การดื้อยา gentamicin และ streptomycin ในระดับสูง ร่วมกับรูปแบบพลาสมิด เป็นแนวทางในการทำ typing สายพันธุ์ที่ ดื้อยา พบสายพันธุ์ที่อาจมาจากสายพันธุ์เดียวกันระบาดในผู้ป่วยต่างแผนก โดยกระจายตาม ตำแหน่งต่าง ๆ ทั่วร่างกาย และพบว่าบางสายพันธุ์สามารถอยู่ทน (persist) ในโรงพยายาลได้ อย่างน้อย 2 เดือน เมื่อศึกษาปัจจัยดื้อยา gentamicin ในระดับสูง (R-plasmid) โดยวิธี conjugation พบว่าตัวให้ คือ ~iE. faecalis~i WK8 และ WK62 สามารถถ่ายทอดการดื้อยาให้ตัวรับ คือ ~iE. faecium~i WK67 ซึ่งเป็นสายพันธุ์ที่แยกได้จากผู้ป่วยในโรงพยาบาลเดียวกัน มีความถี่ ในการถ่ายทอดโดยวิธี filter mating 2.5X10(-7) และ 2.75X10(-7)donor ตามลำดับ และพบว่า transconjugants ทั้ง 2 สายพันธุ์ ได้รับการถ่ายทอดพลาสมิดขนาดประมาณ 23 kb จากการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าสามารถใช้ชนิดของ hemolysis แบบแผนการดื้อยา การดื้อยา gentamicin และ streptomycin ในระดับสูง ร่วมกับรูปแบบพลาสมิด เป็นแนวทางในการติดตามการ ระบาดของสายพันธุ์ที่ดื้อยาได้ในระดับหนึ่ง และการเกิด conjugation ระหว่างสายพันธุ์ของ ~iEnterococcus~i spp. ที่พบในโรงพยาบาล อาจเป็นสาเหตุให้เกิดการแพร่กระจายของยีน ดื้อยาได้