ทำการศึกษาผลกระทบจากการแข่งขันของหวายต่อยางพาราภายใต้ระบบการปลูกเป็นพืชร่วม โดยใช้แปลงทดลองงานวิจัยการปลูกหวายเป็นพืชร่วมยางพาราที่สวนยางเขาสำนัก ศูนย์ศึกษาการ พัฒนาพิกุลทอง จังหวัดนราธิวาส ระหว่างเดือนมกราคม 2539 ถึงเดือนธันวาคม 2539 วางแผนการ ทดลองแบบสุ่มในบล็อก โดยใช้หวายที่มีลักษณะการเจริญเติบโตที่แตกต่างกัน 3 ชนิด คือหวาย กำพวน ~i(Calamus longisetus)~i หวายงวย ~i(C. peregrinus)~i และหวายตะค้าทอง ~i(C. caesius) อายุ 7 ปี ปลูกเป็นพืชร่วมในสวนยางพาราพันธุ์สงขลา 36 อายุ 10 ปี และวิธี การเปรียบเทียบคือ ไม่มีการปลูกหวายเป็นพืชร่วม มีจำนวน 4 ซ้ำต่อวิธีการ ผลการศึกษาพบว่าการกระจายของรากหาอาหารทางด้านแนวดิ่งของหวายทั้ง 3 ชนิด และยางพาราอยู่ในระดับเดียวกันคือหนาแน่นที่สุดที่ผิวดินและลดลงตามความลึกจนถึงระดับ 45 ซม แต่การกระจายของรากหาอาหารทางด้านแนวนอนมีความแตกต่างกัน คือเมื่อเปรียบเทียบความ สัมพันธ์ของความหนาแน่นรากหาอาหารระหว่างหวายกับยางพารา พบว่าหวายกำพวนและหวายตะค้าทอง มีความสัมพันธ์ของความหนาแน่นรากไม่แตกต่างกับยางพาราตลอดแนวหน้าตัดดินที่ทำการศึกษา ส่วน หวายงวยมีความสัมพันธ์ของความหนาแน่นรากหาอาหารไม่แตกต่างกับยางพาราตั้งแต่โคนต้นออกไป เพียง 1.5 ม เท่านั้น รูปแบบการดึงน้ำจากดินไปใช้ของหวายและยางพารามีความสัมพันธ์โดยตรง กับการกระจายและความหนาแน่นของรากหาอาหาร หวายกำพวนและหวายตะค้าทองสามารถดึงน้ำจากดิน ไปใช้ได้ไม่แตกต่างกันและมากกว่าหวายงวย แต่เนื่องจากหวายกำพวนมีการกระจายของรากหาอาหาร ทางด้านแนวนอนที่ระดับความลึก 0-15 ซม หนาแน่นมากกว่าหวายตะค้าทองและหวายงวย จึงทำให้หวาย กำพวนมีการแข่งขันต่อยางพาราได้สูงกว่าหวายตะค้าทองและหวายงวย นอกจากนี้ก็พบว่าการปลูกหวายเป็นพืชร่วมช่วยกันรักษาความชื้นดินในฤดูแล้งช่วงที่ยาง พาราผลัดใบ ระหว่างเดือนมีนาคมถึงเดือนเมษายนได้ดีกว่า ในสภาวะเครียดน้ำช่วงฤดูแล้งหวาย ทั้ง 3 ชนิดมีการปรับตัวโดยการเพิ่มความต้านทานปากใบแตกต่างกัน หวายตะค้าทองมีความต้าน ทานปากใบเพิ่มขึ้นมากที่สุด รองลงมาคือหวายกำพวน ส่วนหวายงวยมีความต้านทานปากใบเพิ่มขึ้น น้อยที่สุด ในขณะเดียวกันต้นหวายทั้ง 3 ชนิดก็มีการปรับตัวโดยการลดศักย์ของน้ำในใบลง แต่ ไม่มีความแตกต่างกัน การปลูกหวายกำพวนเป็นพืชร่วมส่งผลกระทบต่อการเจริญเติบโต และผลผลิตของยางพารามาก ที่สุด รองลงมาคือหวายตะค้าทอง ส่วนหวายงวยส่งผลกระทบต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตของ ยางพาราน้อยที่สุด