การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างปรากฎการณ์ El Nino Southern Oscillation (ENSO) กับความถี่ของพายุหมุนเขตร้อนในบริเวณประเทศไทย (0-25(+,ฐ)N, 90-120(+,ฐ)E) โดยใช้ข้อมูลด้านสถิติพายุหมุนเขตร้อนที่พัดผ่านประเทศไทย ในคาบ 47 ปี (พ.ศ.2494-2540) และข้อมูลอุณหภูมิพื้นผิวมหาสมุทรบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิก ในเขตศูนย์สูตรในช่วงเวลาที่สอดคล้องกับปรากฎการณ์ ENSO ทั้ง 3 ระยะ คือ ระยะอบอุ่น (El Nino phase), ระยะเย็น (La Nina phase) และระยะปกติ (neutral phase) ตัวแปรตามในการศึกษาคือ ความถี่ของพายุหมุนเขตร้อน ตัวแปรอิสระประกอบด้วย ระยะของ ปรากฎการณ์ ENSO เดือนบริเวณที่พายุเข้าสู่ประเทศไทย แหล่งกำเนิด และชนิดของพายุหมุน เขตร้อน การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรตามและตัวแปรอิสระแต่ละตัว พบว่า ความถี่ ของพายุและระยะของปรากฎการณ์ ENSO ไม่สัมพันธ์กัน ส่วนตัวแปรอิสระที่มีความสัมพันธ์กับ ความถี่ของพายุได้แก่ เดือน บริเวณที่พายุเข้าสู่ประเทศไทย แหล่งกำเนิด และชนิดของพายุ ผลการวิเคราะห์เพื่อหาสมการของความถี่พายุหมุนเขตร้อนด้วยวิธีการวิเคราะห์แบบ logistic regression ได้สมการดีที่สุดที่ประกอบด้วยตัวแปรอิสระคือ ระยะของปรากฎการณ์ ENSO เดือน บริเวณที่พายุเข้าสู่ประเทศไทย และปฏิสัมพันธ์ระหว่างแหล่งกำเนิดและชนิดของพายุ จากสมการ พบว่าความถี่ของพายุในแต่ละระยะของ ENSO ไม่แตกต่างกัน นอกจากนั้นยังพบว่าบริเวณที่มีพายุ พัดผ่านมากที่สุดคือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และพายุที่มีความถี่สูงสุดได้แก่ พายุดีเปรสชั่น ที่ก่อตัวในทะเลจีนใต้