การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึง (1) สภาพทั่วไปทางเศรษฐกิจสังคม ของเกษตรกรผู้เลี้ยงโคนม (2) วิธีการปฏิบัติต่าง ๆ ในการเลี้ยงโคนม (3) ปัญหาในการเลี้ยง โคนมของเกษตรกรและวิธีแก้ไ และ (4) ปัจจัยที่มีผลต่อการยอมรับวิธีปฏิบัติต่าง ๆ ในการ เลี้ยงโคนม ใช้ประชากรทั้งหมด 114 ราย เป็นตัวแทนในการศึกษาโดยไม่มีการสุ่มตัวอย่าง ใช้ การสัมภาษณ์เป็นวิธีการในการรวบรวมข้อมูล การสัมภาษณ์ได้ดำเนินการในช่วงเดือนมกราคม ถึง กุมภาพันธ์ 2540 จากการศึกษาพบว่าส่วนใหญ่เกษตรกรเป็นเพศชายมีสถานภาพสมรส อายุระหว่าง 31-50 ปี จบการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 4 และมีความสามารถอ่านออกเขียนได้ เกษตรกรเริ่มต้นการ เลี้ยงโคนมจากโคสาวตั้งท้อง และมีรูปแบบการเลี้ยงแบบยืนโรง เหตุผลที่สำคัญของการเลี้ยง โคนมก็คือ มีตลาดขายนมที่แน่นอนและรัฐบาลให้การสนับสนุน โรงเรือนสำหรับเลี้ยงโคนมเกือบ ทั้งหมดจะมีลักษณะเป็นแบบหลังคาจั่วชั้นเดียว การให้อาหารข้นจะคำนึงถึงสุขภาพโคและปริมาณ การให้นมเป็นหลัก อาหารหยาบส่วนมากได้แก่หญ้าขนและหญ้าพิแคททูลั่ม เกษตรกรมีการฉีดวัคซีน ป้องกันโรคปากและเท้าเปื่อย และโรคคอบวม โรคที่พบเห็นได้โดยทั่วไป คือ โรคไข้เห็บ ปอดบวม และเต้านมอักเสบ เกี่ยวกับการรีดนม เกษตรกรส่วนใหญ่ใช้มือรีดเนื่องจากประหยัดและมีโคจำนวน น้อย ก่อนการรีดนมส่วนใหญ่มีการอาบน้ำให้แก่โคและตัวผู้รีด เกษตรกรมีการคัดแม่โคเพื่อการ ทดแทนและใช้การผสมเทียม ปัญหาที่สำคัญในการเลี้ยงโคนม ได้แก่ การผสมเทียมมีอัตราผสมติดต่ำ อาหารข้นมีราคาสูง และการขาดแคลนอาหารหยาบในช่วงฤดูร้อน ในการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ทาง สถิติ พบว่า อายุ การศึกษา ความรู้ในการเลี้ยงโคนม ขนาดเนื้อที่ปลูกหญ้า และการติดต่อกับ ปศุสัตว์อำเภอ มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการยอมรับวิธีปฏิบัติในการเลี้ยงโคนม ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า ลักษณะทางเศรษฐกิจและสังคมบางประการของเกษตรกรมีผลต่อ การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมในรูปของการยอมรับวิธีปฏิบัติต่าง ๆ ในการเลี้ยงโคนม การอบรมความ รู้เกี่ยวกับการเลี้ยงโคนม และการเพิ่มการติดต่อสื่อสารระหว่างเกษตรกรกับเจ้าหน้าที่ปศุสัตว์ จะเป็นหนทางหนึ่งที่จะทำให้เกษตรกรยอมรับวิธีปฏิบัติในการเลี้ยงโคนมมากขึ้น นอกจากนี้ปัญหา ที่เกี่ยวข้องควรหาทางแก้ไขให้ลดน้อยลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของการผสมเทียม การขาด แคลนอาหารหยาบ และการตายของโคนมในระหว่างการเลี้ยง