การวิจัยเชิงบรรยายครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการรับรู้ภาวะสุขภาพ พฤติกรรม การดูแลตนเอง และความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ภาวะสุขภาพและพฤติกรรมการดูแลตนเอง ของเด็กวัยเรียนที่ป่วยเป็นโรคมะเร็ง อายุ 8-12 ปี ที่มารับการรักษาที่คลินิกเด็กโรคเลือด และคลินิกเด็กโรคมะเร็ง แผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลสงขลานครินทร์ และโรงพยาบาล หาดใหญ่ จำนวน 50 คน คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามการรับรู้ภาวะสุขภาพของเด็กวัยเรียนที่ป่วยเป็นโรค มะเร็ง ซึ่งดัดแปลงมาจากแบบสอบถามการรับรู้ความเจ็บป่วยของ ศิริพร ขัมภลิขิต (Kampalikit, 1982) และแบบสอบถามพฤติกรรมการดูแลตนเองของเด็กวัยเรียนที่ป่วย เป็นโรคมะเร็ง ผู้วิจัยสร้างขึ้นจากกรอบทฤษฎีการดูแลตนเองของโอเร็ม (Orem, 1995) เก็บรวบรวมข้อมูล โดยการสัมภาษณ์ตามแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1. การรับรู้ภาวะสุขภาพของเด็กวัยเรียนที่ป่วยเป็นโรคมะเร็งโดยรวมอยู่ในระดับ ปานกลาง (x(-)=54.58, S.D.=4.95), การรับรู้ภาวะสุขภาพของเด็กวัยเรียนที่ป่วยเป็น โรคมะเร็งด้านสังคมอยู่ในระดับสูง, การรับรู้ภาวะสุขภาพของเด็กวัยเรียนที่ป่วยเป็นโรค มะเร็งด้านร่างกายและจิตอารมณ์อยู่ในระดับปานกลาง 2. พฤติกรรมการดูแลตนเองโดยรวมของเด็กวัยเรียนที่ป่วยเป็นโรคมะเร็ง (x(-)=130.76, S.D.=12.72) และพฤติกรรมการดูแลตนเองของเด็กวัยเรียนที่ป่วยเป็นโรค มะเร็งรายด้านอยู่ในระดับสูงทั้งหมด ยกเว้น พฤติกรรมการดูแลตนเองด้านการแสวงหาความช่วย เหลือจากบุคคลที่เชื่อถือได้ ปฏิบัติตามแผนการรักษา การวินิจฉัย การฟื้นฟู และด้านการป้องกัน ภาวะแทรกซ้อนจาแผลข้างเคียงจากการรักษาหรือจากโรครวมทั้งป้องกันอุบัติเหตุอยู่ในระดับ ปานกลาง 3. ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ภาวะสุขภาพและพฤติกรรมการดูแลตนเองของเด็ก วัยเรียนที่ป่วยเป็นโรคมะเร็ง มีความสัมพันธ์ทางลบในระดับค่อนข้างต่ำ (r=-.30) อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05