ได้ทำการเก็บตัวอย่างโรครากขาวของยางพาราซึ่งเกิดจากเชื้อ ~iRigidoporus lignosus~i (Klotzsch) Imaz. จากสวนยางพารา 4 แห่ง นำมาแยกเลี้ยงเชื้อ พิสูจน์เชื้อ และพิสูจน์โรคพบว่าเชื้อราทั้ง 4 สายพันธุ์ทำให้ต้นกล้ายางแสดงอาการของโรคคือ ใบเหลืองและ ตายภายใน 60 วันหลังปลูกเชื้อ ลักษณะของเส้นใยของเชื้อราบอาหารเลี้ยงเชื้อมีสีขาวค่อนข้าง หยาบและเมื่ออายุมากขึ้นเปลี่ยนเป็นสีส้ม เชื้อราทั้ง 4 สายพันธุ์ สามารถสร้างดอกเห็ดหลัง จากการทำให้สร้างดอกโดยวิธีการต่าง ๆ จากการเลี้ยงในอาหารที่มีส่วนผสมของ ขี้เลื่อย ยางพารา รำข้าว น้ำตาลทราย และน้ำ อัตรา 100:3:2:50 โดยน้ำหนัก โดยเห็ดจะออกดอกหลังจากถูกกระตุ้น ให้ออกดอกประมาณ 45-60 วัน จากการศึกษาลักษณะทางสรีรวิทยาของเชื้อ ~i R. lignosus~i พบว่าเชื้อ ~i R. lignosus~i เจริญได้ดีที่สุดในอาหารเลี้ยงเชื้อ potato dextrose broth ผสมน้ำสกัดฟางข้าว แหล่งคาร์บอน ที่เชื้อราสามารถนำไปใช้ในการเจริญได้ดี คือ ฟรุคโตส มอลโตส กลูโคส เซลลูโลส และแป้ง ส่วนแหล่งไนโตรเจนที่เหมาะสมต่อการเจริญของเส้นใย พบว่าเชื้อราสามารถใช้แอมโมเนียมซัลเฟต สภาพที่เหมาะสมต่อการเจริญคือที่ระดับอุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส และระดับ pH 6-7 ส่วนแสง ในสภาพห้องปฏิบัติการไม่มีผลต่อการเจริญของเส้นใย การศึกษาอิทธิพลของปุ๋ยไนโตรเจน 4 ชนิด คือ แอมโมเนียมคลอไรด์ แอมโมเนียมไนเตรต แอมโมเนียมซัลเฟรต และ ยูเรีย ต่อการเจริญของเส้นใยเชื้อราที่ระดับความเข้มข้น 0, 0.01, 0.05, 0.1, 0.15 และ 0.2 เปอร์เซ็นต์ในอาหารเลี้ยงเชื้อ และอัตรา 0.1, 0.2, 0.4 และ 1.0 เปอร์เซ็นต์ในดิน พบว่าเชื้อราสามารถใช้ปุ๋ยเหล่านี้เป็นแหล่งไนโตรเจนสำหรับการเจริญได้ แต่อย่างไรก็ตามส่วนใหญ่พบว่าความเข้มข้นของปุ๋ยที่สูงขึ้นทำให้เส้นใยเจริญลดลง ส่วนการศึกษาการเจริญของเชื้อราในอาหารและในดินที่มีส่วนผสมของกำมะถันที่ระดับความ เข้มข้นเดี่ยวกับการทดสอบปุ๋ยไนโตรเจน พบว่ากำมะถันที่ระดับความเข้มข้นมากกว่า 0.05 และ 0.1 เปอร์เซ็นต์ ในอาหารเลี้ยงเชื้อและในดิน ตามลำดับ สามารถยับยั้งการเจริญของเส้นใย เชื้อ ~i R. lignosus~i การเก็บตัวอย่างดินจากแหล่งโรครากขาว 21 แห่ง และนำมาแยกเลี้ยงเชื้อ ~iTrichoderma~i spp. และ ~iChaetomium~i spp. เพื่อทำการจำแนกชนิดทางอนุกรมวิธานและ ทดสอบการเป็นเชื้อราต่อต้านต่อเชื้อ ~iR. lignosus~i ปรากฏว่าสามารถแยกเชื้อ ~iTrichoderma~i spp. ได้ 79 สายพันธุ์ จำเแนกเป็น ~iT. aureoviride, T. harzianum, T. koningii, T. longibrachiatum, T. piluiferum, T. polysporum, T. pseudokoningii, T. viride, Trichoderma~i sp.9 และ ~iTrichoderma~i sp. 10 จำนวน 1, 47, 1, 4, 4, 5, 1, 8, 6 และ 2 สายพันธุ์ ตามลำดับ ส่วน ~iChaetomium~i spp. สามารถแยกได้ 63 สายพันธุ์ จำแนกเป็น ~iC. aueum, C. cupreum, C. fusiforme, C. gracile, Chaetomium~i sp. 5, ~iChaetomium~i sp.6, ~iChaetomium~i sp.7 ~iChaetomium~i sp.8, ~iChaetomium~i sp.9 และ Chaetomium~i sp.10 จำนวน 13, 11, 24, 6, 4, 1, 1, 1, 1 และ 1 สายพันธุ์ ตามลำดับ ผลการทดสอบการเป็นเชื้อราต่อต้านของเชื้อ ~iTrichoderma~i spp. กับเชื้อ ~iR. lignosus~i บนอาหารเลี้ยงเชื้อ potato dextrose agar และในดินที่บรรจุในหลอดทดลองในสภาพห้องปฏิบัติการ พบว่าเชื้อ ~iTrichoderma~i spp. ส่วนใหญ่สามารถต่อต้านการเจริญของเชื้อ ~iR. lignosus~i ได้ และได้นำเชื้อ ~iTrichoderma~i spp. สายพันธุ์ที่มีความสามารถในการต่อต้านการเจริญของเชื้อ ~iR. lignosus~i ได้ดี 4 สายพันธุ์ไปทดสอบเบื้องต้นกับต้นกล้ายางในสภาพเรือนทดลอง โดยการ จุ่มรากต้นกล้ายางในน้ำแขวนลอยสปอร์ของ ~iTrichoderma~i spp. ผลปรากฏว่า ~iTrichoderma~i ทั้ง 4 สายพันธุ์ไม่สามารถป้องกันการเกิดโรครากของต้นกล้ายางได้ ส่วนการทดสอบการเป็น เชื้อราต่อต้านของ ~iChaetomium~i spp. ในสภาพห้องปฏิบัติการพบว่าไม่มีสายพันธุ์ใดที่เป็น เชื้อราต่อต้านเชื้อ ~iR. lignosus~i ได้ดี