การศึกษาการยับยั้งการเกิดสีน้ำตาลในชิ้นมังคุดแช่เยือกแข็งขนาดเล็กและใหญ่ โดยการแช่ในสารละลายกรดซิตริกร่วมกับแคลเซียมคลอไรด์ สารละลายกรดอีริธอร์บิก และสาร ละลายซีสเตอีน ก่อนการแช่เยือกแข็ง พบว่า มีผลต่อการยับยั้งการเกิดสีน้ำตาลของชิ้นมังคุด ทั้งสองขนาด แต่ไม่มีความแตกต่างระหว่างการใช้สารเคมีต่างชนิดกัน ชุดการทดลองที่เหมาะสม ในการยับยั้งการเกิดสีน้ำตาลคือ การใช้สารละลายกรดซิตริกร้อยละ 0.5 ร่วมกับแคลเซียม คลอไรด์ร้อยละ 0.25 หลังจากนั้นจึงทำการดึงน้ำออกบางส่วนด้วยวิธีออสโมซีสในสารละลาย น้ำตาลซูโครส พบว่า การแช่ชิ้นมังคุดขนาดเล็กในสารละลายซูโครสเข้มข้น 30 องศาบริกซ์ เป็นเวลา 30 นาที และการแช่ชิ้นมังคุดขนาดใหญ่ในสารละลายซูโครสเข้มข้น 40 องศาบริกซ์ เป็นเวลา 30 นาที มีผลให้ความชื้นลดลง ปริมาณของแข็งที่ละลายได้ทั้งหมดเพิ่มขึ้น และใช้ เวลาในการแช่เยือกแข็งน้อยกว่าการไม่แช่ รวมทั้งมีผลทำให้คะแนนการยอมรับรสหวานใกล้เคียง กับค่าทางอุดมคติ จึงคัดเลือกเป็นสภาวะที่เหมาะสมสำหรับการทดลอง การแช่เยือกแข็งชิ้นมังคุดด้วยเครื่อง Cryogenic Cabinet Freezer โดยใช้ คาร์บอนไดออกไซด์เหลวเป็นสารให้ความเย็น ที่อุณหภูมิเครื่องแช่เยือกแข็ง -40 และ -60 องศาเซลเซียส สามารถแช่เยือกแข็งชิ้นมังคุดขนาดเล็กโดยใช้เวลา 29 และ 15 นาที และชิ้น มังคุดขนาดใหญ่ใช้เวลา 38 และ 24 นาที ตามลำดับ ในการทำให้จุดกึ่งกลางชิ้นมังคุดมี อุณหภูมิ -18 องศาเซลเซียส และการแช่เยือกแข็งชิ้นมังคุดแช่เยือกแข็งทั้งสองขนาดที่ อุณหภูมิ -60 องศาเซลเซียส มีต้นทุนต่ำกว่าที่ -40 องศาเซลเซียส การเปลี่ยนแปลงคุณภาพทางประสาทสัมผัสระหว่างการเก็บรักษาที่อุณหภูมิ -20 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 5 เดือน พบว่า ชิ้นมังคุดขนาดเล็กและใหญ่ที่ผ่านการแช่เยือกแข็ง ที่อุณหภูมิ -40 และ -60 องศาเซลเซียส มีแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงคล้ายคลึงกัน คือ ชิ้นมังคุด มีสีขาวลดลงตามอายุการเก็บรักษาที่เพิ่มขึ้น เช่นเดียวกับความแน่นเนื้อ กลิ่นรสมังคุดและ การยอมรับรวม คุณภาพทางกายภาพและทางเคมีมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ยกเว้นกรดแอสคอร์บิก มีปริมาณลดลงอย่างชัดเจน จุลินทรีย์ทั้งหมดมีปริมาณต่ำกว่ามาตรฐานจุลินทรีย์ในสับปะรด แช่เยือกแข็งของไทย และตรวจไม่พบจุลินทรีย์ที่ทำให้เกิดโรค