การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาความสัมพันธ์ ระหว่างความถนัดทางการพยาบาลกับผลสัมฤทธิ์ทาง การเรียนของนักศึกษาพยาบาล ซึ่งผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ได้แก่คะแนนเฉลี่ยสะสม (G.P.A) และคะแนนเฉลี่ย มาตรฐานรวม และค้นหาตัวพยากรณ์เพื่อสร้างสมการพยากรณ์ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนทั้งในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เป็นนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 3 คณะ พยาบาลศาสตร์ มหาวิมยาลัยสงขลานครินทร์ ปีการศึกษา 2539 จำนวน 115 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบทดสอบความ ถนัดทางการพยาบาล 6 ด้าน คือ ความถนัดด้านตัวเลข การอ่านตารางและกราฟ ด้านการตัดสินใจและความเข้าใจ ด้านการให้หลักภาษา ด้านความไวในการสังเกต ด้านความจำ และด้านเหตุผล เป็นแบบทดสอบปรนัยชนิด 5 ตัวเลือก ความเชื่อมั่นมีค่าระหว่าง .5112 ถึง .8013 สำหรับการ วิเคราะห์ข้อมูลใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/PC(+) เพื่อ หาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ พหุคูณ และค้นหาตัวพยากรณ์เพื่อสร้างสมการพยากรณ์ ทั้งใน รูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่าเมื่อใช้คะแนนเฉลี่ยสะสม (G.P.A) เป็นเกณฑ์ ความถนัดด้านความจำ และด้านการตัดสินใจและ ความเข้าใจของนักศึกษาพยาบาล มีความสัมพันธ์กับคะแนน เฉลี่ยสะสม (G.P.A) ในทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .01 และ .05 ตามลำดับ และเมื่อใช้คะแนนเฉลี่ย มาตรฐานรวมเป็นเกณฑ์ ความถนัดด้านการใช้หลักภาษา และด้านการตัดสินใจและความเข้าใจของนักศึกษาพยาบาล มีความสัมพันธ์กับคะแนนเฉลี่ยมาตรฐานรวม ในทางบวกอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ .05 ตามลำดับ เมื่อศึกษาหาแบบจำลองที่เหมาะสม ด้วยวิธีการแบบขั้นบันได (stepwise approach) ความถนัดด้านความจำเป็น ตัวพยากรณ์ที่เหมาะสมสำหรับใช้พยากรณ์คะแนนเฉลี่ยสะสม (G.P.A) โดยมีประสิทธิภาพในการพยากรณ์ ร้อยละ 5.59 สามารถเขียนเป็นสมการพยากรณ์ได้ดังนี้ สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ Y(^)(,G.P.A) = 2.3277 + .0282 X(,T5) สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน Z(^)(,G.P.A) = .2366 Z(,5) ส่วนความถนัดด้านหลักการใช้ภาษาเป็นตัวพยากรณ์ ที่เหมาะสมสำหรับใช้พยากรณ์คะแนนเฉลี่ยมาตรฐานรวม โดยมีประสิทธิภาพในการพยากรณ์ร้อยละ 5.42 สามารถ เขียนเป็นสมการพยากรณ์ได้ดังนี้ สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ Y(^)(,NU) = 41.6774 + .6977 X(,T3) สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน Z(^)(,NU) = .2329 Z(,3)