การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาแบบแผนการ นอนและความสัมพันธุ์ระหว่างปัญหาการนอนหลับกับนิสัยการนอน หลับและพฤติกรรมส่งเสริมการนอนหลับของผู้สูงอายุในเขต เมือง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ที่อาศัยอยู่ในเขตเทศบาลเมือง หาดใหญ่ จังหวัดสงขลา จำนวน 187 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดย การสัมภาษณ์ตามแบบประเมิน 2 ส่วนคือ แบบบันทึกข้อมูลส่วน บุคคลและประเมินแบบแผนการนอนหลับของผู้สูงอายุซึ่งครอบ คลุมนิสัยการ-นอนหลับ ปัญหาการนอนหลับและพฤติกรรมส่งเสริม การนอนหลับ ผลการวิจัยพบว่า1. กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้หญิงมากกว่าเพศชาย อายุ ระหว่าง 60-89 ปี2. นิสัยการนอนหลับของกลุ่มตัวอย่างที่เด่นชัดคือ เข้านอนค่อนข้างดึก เมื่อเปรียบเทียบกับผลการศึกษาในกลุ่ม ผู้สูงอายุกลุ่มอื่น โดยเข้านอนเวลา 21.00-24.00 น. ใช้ เวลาก่อนหลับไม่เกิน 30 นาที นอนหลับสนิทคืนละน้อยกว่า 6 ชั่วโมง ส่วนใหญ่ตื่นขึ้นมาระหว่างช่วงเวลาหลับ ใช้เวลา ในการตื่นขึ้นมาแต่ละครั้งประมาณครึ่งชั่วโมง ตื่นนอนเช้า โดยตื่นเวลาประมาณ 5.00-6.00 น. หลังตื่นนอนลุกจากเตียง ภายในเวลา 15 นาที งีบหลับกลางวัน ใช้เวลาในการงีบแต่ละ ครั้งประมาณ 30-60 นาที3. กลุ่มตัวอย่างมีคะแนนปัญหาการนอนหลับโดยรวมอยู่ใน ระดับปานกลาง ปัญหาการนอนหลับที่พบมากที่สุดคือ การตื่น ขึ้นมาหลังจากเข้านอนแล้ว รองลงมาคือ ความรู้สึก ง่วงนอน ในเวลากลางวันและการหลับยากเมื่อเข้านอน4. กลุ่มตัวอย่างมีคะแนนพฤติกรรมส่งเสริมการนอนหลับ อยู่ในระดับค่อนข้างดี พฤติกรรมส่งเสริมการนอนหลับที่พบ มากคือ การหลีกเลี่ยงการดื่มที่มีแอลกฮอล์หลังรับประทาน อาหารเย็น การหลีกเลี่ยงการรับประทานยานอนหลับก่อนนอน การหลีกเลี่ยงการสูบบุหรี่ก่อนนอนและการหลีกเลี่ยงการรับ ประทานอาหารมาก ๆ ก่อนนอน5. ที่ระดับนัยสำคัญที่ .01 ปัญหาการนอนหลับโดยรวมมี ความสัมพันธ์ทางบวกกับลักษณะนิสัยการนอนหลับบางประการคือ ระยะเวลาตั้งแต่เข้านอนจนกระทั่งหลับและระยะเวลาการตื่น ขึ้นมาระหว่างช่วงเวลาหลับทั้งหมด แต่มีความสัมพันธ์ผกผัน กับระยะเวลาการนอนหลับทั้งหมดแต่ละคืนและคะแนนพฤติกรรมส่ง เสริมการนอนหลับจากการศึกษากล่าวได้ว่า ลักษณะแบบแผนการนอนหลับที่ เด่นชัดของกลุ่มตัวอย่างคือ เข้านอนค่อนข้างดึก ตื่นนอน เช้า นอนหลับสนิทคืนละน้อยกว่า 6 ชั่วโมง และงีบหลับกลาง วัน ซึ่งคล้ายคลึงกับลักษณะแบบแผนการนอนหลับของผู้สูงอายุ โดยทั่วไป จะมีข้อแตกต่างตรงที่กลุ่ม-ตัวอย่างเข้านอนค่อน ข้างดึก และลุกขึ้นจากเตียงเร็ว ในด้านความสัมพันธ์ระหว่าง ปัญหา การนอนหลับกับพฤติกรรมส่งเสริมการนอนหลับ ชี้ให้ เห็นแนวทางการลดปัญหาการนอนหลับ โดยการสร้างเสริมพฤติกรรม ส่งเสริมการนอนหลับ