การศึกษาครั้งนี้ได้ทำการวัดค่าความถ่วงของโลกเชิง ภูมิภาค และแปลความข้อมูลธรณีฟิสิกส์ที่ได้จากการบินสำรวจ ทางอากาศในพื้นที่ของจังหวัดสงขลา จังหวัดพัทลุงและ จังหวัดตรัง หรือระหว่างละติจูด 7ํ 00N-8ํ 00 N และ ลองติจูด 99ํ 30E - 100ํ 45E โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อกำหนด โครงสร้างธรณีวิทยาเชิงภูมิภาคของพื้นที่ศึกษา ผลการศึกษาพบว่า ค่าผิดปกติบูร์แกร์สัมบรูณ์ที่มีค่า ต่ำกว่า 140 gu จะวางตัวในแนว N15W เหนือบริเวณที่มีหินโผล่ แกรนิต และจะมีค่าสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องในบริเวณที่ปกคลุมด้วย ตะกอนควอเทอร์นารีด้านตะวันออกและตะวันตกของแนวเทือกเขา แกรนิต ในขณะที่ข้อมูลกัมมันตรังสีที่ได้จากการบินสำรวจ ทางอากาศแสดงความเข้มของโพแทสเซียม ยูเรเนียมสมมูล และทอเรียมสมมูล บริเวณที่เป็นหินโผล่แกรนิตสูงกว่าบริเวณ ที่เป็นตะกอนควอเทอร์นารี ส่วนค่าผิดปกติสนามแม่เหล็กโลก ที่ได้จากการบินสำรวจทางอากาศมีค่าต่ำ และปรากฏเป็นหย่อม ๆ กระจายอยู่เหนือบริเวณหินโผล่แกรนิต ผลจากการแปลความภาคตัดขวางความถ่วงและความเข้ม สนามแม่เหล็ก ด้วยโปรแกรม Geo Vista AB-GMM สามารถสร้าง แบบจำลองภาคตัดขวางโครงสร้างธรณีวิทยาให้หินแกรนิต (2600 kg/m3) ที่วางอยู่ใต้ชั้นหินตะกอน โดยที่หินแกรนิต วางอยู่บนชั้นหินเปลือกโลก (Crustal Material) ที่มีความ หนาแน่นมากกว่า (2800 kg/m3) นอกจากนี้ยังสามารถจำแนก หินแกรนิตออกเป็น 2 ส่วน คือ หินแกรนิตระดับตื้นที่มี สารแม่เหล็กเป็นส่วนประกอบอยู่เล้กน้อย และหินแกรนิตระดับ ลึกที่ไม่มีสารแม่เหล็กเป็นส่วนประกอบอยู่เลย