การศึกษาการเสนอแผนการแบ่งเขตทางทะเล ในอุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหม จังหวัดตรัง ได้แบ่ง การศึกษาวิจัยออกเป็นสองส่วนด้วยกัน คือการศึกษาข้อมูล ทั่วไป และการกำหนดแผนการแบ่งเขต ในส่วนการศึกษา ข้อมูลทั่วไป ประกอบด้วย ลักษณะของทรัพยากรธรรมชาติ สภาพเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ระเบียบข้อกฎหมาย ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง ส่วนนี้เป็นการศึกษาจากข้อมูล ทุติยภูมิ และจากหน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องและมีส่วน ต่อการจัดการอุทยานประกอบกับการศึกษาในพื้นที่ ซึ่งจะ เป็นการตรวจสอบตำแหน่งของทรัพยากรธรรมชาติในพื้นที่ โดยใช้เครื่องเช็คพิกัดดาวเทียม (Global Positioning System) ระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ (Geographic Information System) การกำหนดแผนการแบ่งเขต ทางทะเล เป็นการแบ่งเขตตามความสำคัญของพื้นที่และการ กำหนดกิจกรรมต่าง ๆ ที่มิได้และงดเว้นกิจกรรมนั้นใน แต่ละเขต การศึกษาลักษณะและสภาพของทรัพยากรธรรมชาติ มีทรัพยากรที่ศึกษาได้แก่ แนวปะการัง (Coral reef) มีทั้งปะการังแข็งและปะการังอ่อนอยู่ในสภาพสมบูรณ์ดี บริเวณที่พบได้แก่ เกาะกระดาาน เกาะแหวน เกาะเชือก เกาะมุกต์ รวมเป็นเนื้อที่จำนวน 1,674.26 ไร่ หญ้าทะเล (Seagrass) มีชนิดที่พบ 8 ชนิด ที่มีการแพร่ กระจาย บริเวณที่พบได้แก่ ปริเวณเขาแบนะหาดหยงหลำ ท้องทะเลระหว่างเขาแบนะและหาดหยงหลำ ถึงตอนหน้า ของเกาะมุกต์ บริเวณบ้านเจ้าไหม ทั้งสี่บริเวณมีสภาพ ดีมาก มีจำนวน 12,255.38 ไร่ ป่าชายเลน ในพื้นที่ อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหมมีสภาพสมบูรณ์ มีจำนวนพื้นที่ 4,909.07 ไร่ สัตว์ทะเลพบชนิดปลาที่มีจำนวนไม่น้อย กว่า 43 ชนิด ทั้งเป็นปลาที่อาศัยในแนวปะการังและ ตามแนวชายฝั่งที่ชาวประมงจับได้ ส่วนบริเวณที่มีความ อุดมสมบูรณ์ของปลาคือ บริเวณเกาะกระดานสัตว์น้ำอื่น ๆ ที่มีความสำคัญหลายชนิด เช่น พะยูน (Dugong dugong) สำรวจพบการแพร่กระจายเป็นจำนวนมากถึง 61 ตัวใน อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหมและบริเวณใกล้เคียง หอยตะเภา มีการแพร่กระจายบริเวณ หาดปากเมง หาดฉางหลาง บริเวณที่พบการแพร่กระจายของหอยตะเภามีเนื้อที่ 2,864.95 ไร่ ในการกำหนดเขตทางทะเล มีเขตที่กำหนดจำนวน 5 เขต ได้แก่ เขตการใช้ประโยชน์ทั่วไป (General Use Zone) มีพื้นที่ 39,911.68 ไร่ เขตอนุรักษ์ (Conservation Zone) มีพื้นที่ 6,894.95 ไร่ เขตรักษาถิ่นที่อยู่อาศัย (Habitat Protection Zone) มีพื้นที่ 19,628.38 ไร่ เขตอุทยานทางทะเล (Marine National Park Zone) มีจำนวนพื้นที่ 1,856.37 ไร่ เขตการเดินเรือ และท่าเรือ (Marinas and Habour Zone) มีพื้นที่ 1,572.30 ไร่ และมีพื้นที่เฉพาะ (Special Area) เพื่อการจัดการพิเศษ อีก 2 บริเวณ คือ พื้นที่ที่ต้องมีการจัดการพิเศษ (Special Management Area) มีพื้นที่จำนวน 4,263.42 ไร่ และเขตที่ปิดบางฤดูกาล (Seasonal Closure Area) มีจำนวนพื้นที่ 11,659.76 ไร่ ในแต่ละเขตพื้นที่มีการกำหนด กิจกรรมและระยะเวลาในการใช้ประโยชน์ กิจกรรมการใช้ ประโยชน์แบ่งออกเป็น 4 ประเภทด้วยกันคือ เพื่อการทำการ ประมงและประกอบอาชีพตามแนวชายฝั่ง เพื่อการท่องเที่ยว และนันทนาการ เพื่อการขนส่งและการบริการนักท่องเที่ยว และเพื่อการศึกษาวิจัย ซึ่งในแต่ละเขตพื้นที่จะมีกิจกรรม ต่างกัน และมีกิจกรรมเสนอแนะเพื่อการจัดการ เช่น กิจกรรมเพื่อการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ อาทิ การติดตาม ตรวจสอบ (Monitoring) การป้องกันและปราบปราม การ ดูแลมลภาวะ สนันสนุนการวิจัย กิจกรรมเพื่อการพักผ่อนและ การสื่อความหมายธรรมชาติ เช่น ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว (Visitor Center) ทำเอกสารชี้แจง (Brochure) การมีส่วนร่วมของชาวบ้าน (Community Participation) การประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ และกิจกรรม อื่น ๆ จากการศึกษาการแบ่งเขตทางทะเล เป็นแผนการหนึ่ง ในหลาย ๆ แนวทาง สำหรับการจัดการอุทยานแห่งชาติทางทะเล แต่การพิจารณาการใช้แผนในการจัดการอุทยานแห่งชาติจะต้อง มีการคลอบคลุมแผนงานหลาย ๆ ด้าน เพื่อความเหมาะสมใน แต่ละพื้นที่ของอุทยาน ให้สอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจ สังคม สภาพพื้นที่ ลักษณะและสถานภาพของทรัพยากรธรรมชาติ เพื่อ ให้ได้แนวทางที่ดีที่สุด มีประสิทธิภาพสูงสุดในการใช้ประโยชน์ อย่างยั่งยืนในพื้นที่เหล่านี้ต่อไป