การขยายตัวของการทำนากุ้งในพื้นที่ที่ใช้ปลูกข้าว ก่อ ให้เกิดผลกระทบอย่างรุนแรงทางด้านเศรษฐสังคมและทรัพยากร ต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทรัพยากรดิน ดังนั้นจึงมีความจำ- เป็นที่จะต้องศึกษาผลกระทบของการทำนากุ้งต่อสมบัติทางเคมี ซึ่งทำการศึกษาโดยเก็บตัวอย่างดินจากชุดดินบางกอกในอำเภอ ระโนด จังหวัดสงขลา 3 บริเวณ คือ ดินนาข้าว ซึ่งเป็นตัวแทน ของดินที่ยังไม่ผ่านการเลี้ยงกุ้งดิน site J ซึ่งเป็นดิน ที่ทำการเลี้ยงกุ้งมาแล้ว 1 ปี และดินบริษัทแอควาสตาร์ ซึ่ง ผ่านการเลี้ยงกุ้งมาแล้ว 3 ปี ทำการเก็บตัวอย่างดินที่ระดับ ความลึก 100-110, 110-120, 120-130, 130-140 และ 140-150 เซนติเมตร ตามลำดับ นำตัวอย่างดินที่ได้จาก 3 บริเวณมา วิเคราะห์มาเพื่อหาค่า pH, การนำไฟฟ้า, ปริมาณอินทรีย์วัตถุ, โซเดียม, โพแทสเซียม, แคลเซียม, แมกนีเซียม, ฟอสฟอรัส, กำมะถัน, แมงกานีส, ทองแดง, สังกะสี, นิเกิล, พลวง และ แบเรียม นำผลวิเคราะห์ที่ได้จากตัวอย่างดินที่ระดับความลึก เดียวกันของดินนากุ้งมาเปรียบเทียบกับดินนาข้าวโดยทางสถิติ ผลการศึกษาพบว่าการเลี้ยงกุ้งทำให้ pH ของดินลดต่ำ ลงตามระยะเวลาที่ใช้พื้นที่ดินนั้นเลี้ยงกุ้ง ซึ่งค่า pH ที่ลดลงเข้าใจว่าเกิดจากปริมาณอินทรีย์วัตถุและสมบัติทาง เคมีบางประการของน้ำทะเล นอกจากนี้ยังพบอีกว่า การใช้น้ำ ทะเลเลี้ยงกุ้งมีผลทำให้ ค่าการนำไฟฟ้า หรือค่าความเค็ม ของดิน เพิ่มขึ้นทุกความลึกเมื่อเทียบกับดินนาข้าว แต่ ปริมาณที่เพิ่มขึ้นจะลดลงตามความลึกหน้าตัดดินค่าการนำ ไฟฟ้าของดินนาถังที่ site J (อายุ 1 ปี) ที่ระดับความลึก 150 เซนติเมตร สูงกว่าค่าการนำไฟฟ้าของดินนาข้าวที่ระดับ เดียวกัน ชี้ให้เห็นถึงปริมาณการแพร่กระจายความเค็มตาม แนวดิ่งของดินนากุ้งมากกว่า 50 เซนติเมตรต่อปี นอกจากนี้ ค่าการนำไฟฟ้าของดินนากุ้งมีความสัมพันธ์ทางบวกกับปริมาณ โซเดียม โพแทสเซียมและแมกนีเซียม ขณะที่มีความสัมพันธ์ ทางลบกับปริมาณแคลเซียม สำหรับปริมาณอินทรีย์วัตถุ กำมะถัน และฟอสฟอรัส ในดินนากุ้งลดลงตามความลึก หน้าตัดดิน ซึ่งดินอินทรีย์วัตถุและน้ำทะเลอาจเป็นแหล่ง ที่มาของสารประกอบกำมะถันในดินนากุ้งในขณะเดียวกัน การเพิ่มขึ้นของฟอสฟอรัสบริเวณก้นบ่อ อาจเนื่องจากการสะสม อินทรีย์วัตถุและการดูดซับฟอสฟอรัสโดยแคลเซียมในทางตรงข้าม ปริมาณแคลเซียมในดินนากุ้งเพิ่มขึ้นตามความลึกของหน้าตัดดิน อาจเนื่องจากแคลเซียมถูกแทนที่โดยโซเดียมในดินชั้นบนจึงทำ ให้แคลเซียมถูกชะล้างไปสะสมในดินชั้นล่างปริมาณโลหะหนัก เช่น สังกะสี ทองแดง แมงกานีส แบเรียม และนิเกิล ในดินทั้ง สามพื้นที่พบในปริมาณค่อนข้างต่ำซึ่งไม่น่าจะมีผลกระทบต่อ สิ่งแวดล้อม จากข้อมูลที่ได้จากการศึกษาสามารถนำไปใช้ประโยชน์ สำหรับการฟื้นฟูบูรณะและจัดการที่ดินนากุ้งตลอดจนการวางแผน การใช้ที่ดินในอนาคต