การทรีตตายอดของมังคุดด้วยโคลชิซินความเข้มข้น 0 - 1,500 มก./ล. เป็นเวลา 2 ชั่วโมง ให้จำนวนยอดเฉลี่ยไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติแต่ขนาดยอดมีความแตกต่างกัน เมื่อทดลองชักนำ รากครั้งที่ 2 พบว่า จำนวนราก จำนวนใบและพื้นที่ใบมีความแตกต่างกันทางสถิติ เมื่อตรวจ สอบปริมาณคลอโรฟิลล์ พบว่า ในหน่วยการทดลองที่ทรีตตายอดด้วยโคลชิซินเข้มข้น 500 มก./ล. มีปริมาณคลอโรฟิลล์ a เพิ่มขึ้นแตกต่างทางสถิติกับหน่วยการทดลองอื่น ๆ ส่วนปริมาณ คลอโรฟิลล์ b และปริมาณคลอโรฟิลล์ทั้งหมดมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเมื่อเพิ่มความเข้มข้นของ โคลชิซิน แต่ไม่แตกต่างกันทางสถิติ เมื่อเพิ่มเวลาในการทรีตเป็น 10 ชั่วโมง และเพิ่มความ เข้มข้นเป็น 3,000 - 10,000 มก./ล. พบว่าเปอร์เซ็นต์การสร้างยอดลดลง เมื่อเพิ่มความ เข้มข้นของโคลชิซิน ปริมาณ คลอโรฟิลล์ a และคลอโรฟิลล์ทั้งหมดเพิ่มขึ้น ส่วนปริมาณ คลอโรฟิลล์ b ไม่มีการเปลี่ยนแปลง เมื่อเพิ่มความเข้มข้นของโคลชิซินและเวลาในการทรีตเป็น 30 วัน พบว่าจำนวนยอดเฉลี่ย และการรอดชีวิตของตายอดลดลง การทรีตตายอดด้วยโคลชิซิน ความเข้มข้น 500 750 และ 1,000 มก./ล. มีผลให้ความยาวรากเพิ่มขึ้นและจำนวนใบลดลง ส่วน ปริมาณคลอโรฟิลล์ไม่มีการเปลี่ยนแปลง เมื่อเพิ่มความเข้มข้นของโคลชิซินเป็น 3,000, 6,000 และ 10,000 มก./ล. เปอร์เซ็นการรอดชีวิตลดลงโดยเฉพาะความเข้มข้น 10,000 มก./ล. มียอดรอดชีวิตเพียง 12 เปอร์เซ็นต์ ใบร่วงและชะงักการเจริญเติบโต การทรีตแคลลัสด้วยโคลชิซินความเข้มข้น 0 - 100 มก./ล. เป็นเวลา 2 ชั่วโมง พบว่า จำนวนยอดต่อชิ้นส่วนลดลงเมื่อเพิ่มความเข้มข้นจาก 10 เป็น 20 มก./ล. แต่จำนวนยอดไม่แตก ต่างกันเมื่อเพิ่มความเข้มข้นจาก 20 เป็น 50 และ 100 มก./ล. เมื่อตรวจสอบการเปลี่ยนแปลง ของลักษณะทางสัณฐาน พบว่า โคลชิซินความเข้มข้น 50 มก./ล.มีผลให้ยอดมีขนาดเล็กที่สุด การทรีตแคลลัสด้วยโคลชิซินความเข้มข้นดังกล่าวมีผลให้ปริมาณคลอโรฟิลล์ b เพิ่มขึ้น แตก ต่างจากชุดควบคุมแต่ไม่แตกต่างกันระหว่างเข้มข้น ส่วนปริมาณคลอโรฟิลล์ a และปริมาณ คลอโรฟิลล์ทั้งหมดไม่มีการเปลี่ยนแปลง การตรวจสอบเซลล์ปลายรากพบว่าไม่สามารถตรวจสอบความแตกต่างได้ เนื่องจากโครโมโซม มีขนาดเล็กนับจำนวนไม่ได้ เมื่อตรวจสอบจำนวนและขนาดของเซลล์ปากใบ พบว่าการทรีตตายอด ด้วยโคลชิซินเข้มข้น 750 และ 1,000 มก./ล. เป็นเวลา 30 วัน มีเซลล์ปากใบบางเซลล์ใหญ่ กว่าปกติ เมื่อเพิ่มความเข้มข้นของโคลชิซินพบว่าเซลล์ปากใบมีสีเข้มขึ้น การทรีตตายอดความ เข้มข้นน้อยกว่า 750 มก./ล. และการทรีตแคลลัสไม่พบการเปลี่ยนแปลงของเซลล์ปากใบ ส่วนเม็ด คลอโรพลาสต์ในเซลล์ปากใบไม่สามารถนับได้เนื่องจากมีขนาดเล็ก การศึกษาไอโซไซม์โดยใช้เอนไซม์ 4 ระบบ พบว่าเอนไซม์เปอร์ออกซิเดสมีแถบสี ปรากฎแต่ไม่ชัดเจน ส่วนเอนไซม์เอสเทอเรสแถบสีที่ได้เป็นปื้น การใช้บัฟเฟอร์เข้มข้น 0.25, 0.5 และ 0.75 โมลาร์ แถบเอนไซม์ที่ได้ไม่แตกต่างกัน การแยกเอนไซม์โดยใช้วุ้น อะคริลาไมด์ความเข้มข้น 12 เปอร์เซ็นต์ ให้แถบสีคมชัดกว่าความเข้มข้น 10 เปอร์เซ็นต์