การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองโดยมีวัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อ 1) ศึกษาระดับความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบ การณ์ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ และการจัดประสบการณ์ตามปกติ 2) เปรียบเทียบความ สามารถในการคิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์ตามแนวคิดคอน สตรัคติวิสต์และการจัดประสบการณ์ตามปกติ และ 3) ศึกษาพฤติกรรมความร่วมมือในการ คิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย กลุ่มทดลอง 1 กลุ่ม และกลุ่มควบคุม 1 กลุ่ม คือ เด็กอนุบาลชั้นปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2544 โรงเรียนอนุบาล นครปฐม สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดนครปฐม จำนวนห้องเรียนละ 30 คน รวมทั้งสิ้น 60 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการจัดประสบการณ์ตามแนว คิดคอนสตรัคติวิสต์ แผนการจัดประสบการณ์ตามปกติ แบบทดสอบวัดความสามารถในการคิด แก้ปัญหาและแบบสังเกตพฤติกรรมความร่วมมือในการคิดแก้ปัญหา สถิติที่ใช้ในการ วิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ((-,X)) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) การทดสอบ ค่า t-test และการวิเคราะห์เนื้อหา (content analysis) ผลการวิจัยพบว่า (1) ระดับความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์ ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์อยู่ในระดับดีมาก ((-,X) = 32.00, S.D. = 3.37) และ เด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์ตามปกติ อยู่ในระดับปานกลาง ((-,X) = 27.90, S.D. = 4.72) (2) ผลความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัด ประสบการณ์ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์และการจัดประสบการณ์ตามปกติ แตกต่างกันอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยการจัดประสบการณ์ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ ทำให้ความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยสูงกว่าการจัดประสบการณ์ตามปกติ (3) เด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ มีพฤติกรรม ความร่วมมือในการคิดแก้ปัญหาและการทำงานร่วมกัน ดังนี้ เด็กส่วนใหญ่มีความกระตือ รือร้นต่อการคิดแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นภายในกลุ่ม โดยช่วยกันหาสาเหตุของปัญหา ร่วม สร้างทางเลือกในการแก้ปัญหา ตัดสินใจแก้ปัญหาอย่างมีเหตุผล มีความสุขในการทำงาน สนใจและเต็มใจที่จะทำงานร่วมกัน ช่วยเหลือแบ่งปันกัน รับฟังและแสดงความคิดเห็น ที่เป็นประโยชน์ต่อกลุ่ม ปรับตัวเข้ากับกลุ่มเพื่อนได้ และการขัดแย้งภายในกลุ่ม ลดน้อยลง