การศึกษาเรื่อง ผู้หญิงในภาพยนตร์ : กระบวนการผลิตซ้ำภาพลักษณ์ของผู้หญิง ในสังคมไทย นี้ตั้งอยู่บนสมมติฐาน เบื้องต้นว่า ภาพยนตร์มีการผลิตซ้ำภาพลักษณ์ ของผู้หญิงในสังคมไทยอย่างต่อเนื่อง โดยนำเสนอลักษณะ สถานภาพ และบทบาทของ ตัวละครหญิงในภาพยนตร์ในลักษณะเดียวกับผู้หญิงในรูปแบบอุดมคติของสังคมไทย โดยใช้กรอบแนวคิดเรื่องการสร้างความเป็นจริงทางสังคมตามแนววัฒนธรรมศึกษา แนวคิดความสัมพันธ์ระหว่างเพศกับอำนาจของ Foucault แนวคิดการสอดส่องดูแลและ การจ้องมองของ Denzin และแนวคิดการครอบงำ (hegemony) ของ Gramsci เป็นแนวทางในการศึกษา จากการศึกษาภาพยนตร์กรณีศึกษาที่ออกฉายในโรงภาพยนตร์ชั้นหนึ่งตลอดปี พ.ศ.2542 9 เรื่อง อันได้แก่ภาพยนตร์เรื่อง สวัสดีบ้านนอก ล่าระเบิดเมือง กำแพง แตกสี่ รัก โลภ โกรธ เลว นางนาก ดอกไม้ในทางปืน โคลนนิ่ง คนก๊อปปี้คน เรื่องตลก 69 และ คนจรฯลฯ พบว่าภาพยนตร์ทุกเรื่อง มีการนำเสนอภาพภาพลักษณ์ของผู้หญิงในลักษณะเดียวกัน คือเป็นภาพลักษณ์ ของผู้หญิง ไทยในรูปแบบอุดมคติทั้งสิ้น กล่าวได้ว่าภาพยนตร์ไทยใน พ.ศ.2542 ทั้ง 9 เรื่องนี้ มีการผลิตซ้ำภาพลักษณ์ ของผู้หญิงในรูปแบบอุดมคติ ซึ่งกระบวนการดังกล่าวเกิดขึ้นจากการที่ความคิดหลักเกี่ยวกับ ผู้หญิงที่ส่งจากชนชั้นสูงผ่านทางสื่อต่าง ๆ ทั้งที่เป็นทางการและไม่เป็นทางการ สามารถครอบงำและเป็นอุดมการณ์หลักเกี่ยวกับความเป็นผู้หญิงในสังคมไทยได้ ต่อมาผู้สร้างภาพยนตร์ทั้งในฐานะสมาชิกหนึ่งของสังคมและความเป็นชาย ได้รับเอาภาพลักษณ์ของผู้หญิงในรูปแบบอุดมคตินี้มาใช้สร้างผู้หญิงในภาพยนตร์ ให้แก่ผู้ชมภาพยนตร์ทั้งหลาย และด้วยความที่ผู้หญิงในภาพยนตร์ไทยนั้น ได้ผ่าน กระบวนการสร้างปทัสถานของการยอมรับความเหมือน (norm of conformity) โดยมีการชี้ขาดความปกติ (normalizing judgement) เป็นเครื่องมือบนฐานความ คิดที่ว่าหากสิ่งใดไม่ปกติก็จะต้องถูกทำให้ปกติ ดังนั้นผู้ชมภาพยนตร์โดยเฉพาะผู้หญิง จึงยอมรับภาพลักษณ์ของผู้หญิงในภาพยนตร์นั้น ซึ่งกระบวนการทั้งหมดนี้เป็นปัจจัยหนึ่งที่ส่งผลให้ภาพลักษณ์ของผู้หญิง ในรูปแบบอุดมคติยังคงเป็นความคิดหลักเกี่ยวกับความเป็นหญิงของสังคมไทย และเกิดการผลิตซ้ำภาพลักษณ์ดังกล่าวอย่างต่อเนื่อง