การศึกษาลักษณะและรูปร่างของเซลล์ที่เป็นองค์ประกอบของ mandibular organ ในกุ้งก้ามกราม เพศเมีย โดยใช้กล้องจุลทรรศน์ และ กล้องจุลทรรศน์ อิเลคตรอนแบบส่องกราด พบว่าเซลล์ของ mandibular organ มีลักษณะเรียวยาว มีนิวเคลียสขนาดใหญ่รูปร่างเรียวยาวไปตามรูปร่างของเซลล์ ในแต่ละเซลล์จะพบว่า มีนิวเคลียสหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่ง เมื่อศึกษาเซลล์เม็ดเลือดโดยการย้อมแบบ Hoechst พบว่า เซลล์จำนวนหนึ่งมี mitotic activities สูง ศึกษาความแตกต่างของกุ้งก้ามกรามที่ถูกตัดก้านตากับกุ้งปกติ พบว่ารังไข่ ของกุ้งที่ถูกตัดก้านตามีขนาดใหญ่และน้ำหนักมากกว่ากุ้งที่ไม่ได้ ตัดก้านตา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) คือ 2.21(+,ฑ)4.41 และ 1.22(+,ฑ)0.31 กรัม (Mean(+,ฑ)SEM) ตามลำดับ เมื่อศึกษาปริมาณของแคโรทีนอยด์ ในรังไข่และเปลือก พบว่ากุ้งที่ถูกตัดก้านตามีแคโรทีนอยด์ในรังไข่ปริมาณสูงกว่ากุ้งที่ไม่ได้ตัด ก้านตาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) คือ16.51(+,ฑ)2.14 และ 7.17(+,ฑ)1.61 ไมโครโมล/รังไข่ (Mean(+,ฑ)SEM) ตามลำดับ ส่วนแคโรทีนอยด์ในเปลือกของกุ้ง ที่ถูกตัดก้านตามีปริมาณน้อยกว่ากุ้งที่ไม่ได้ตัดก้านตาอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ (p<0.05) คือ 1.84(+,ฑ)0.44 และ 3.31(+,ฑ)0.78 ไมโครโมล/ตัว (Mean(+,ฑ)SEM) ตามลำดับ เมื่อวิเคราะห์หาปริมาณ methyl farnesoate ด้วย HPLC ในเลือดและ mandibular organ ของกุ้งก้ามกรามที่ถูกตัดก้านตากับกุ้งปกติ ที่เลี้ยงต่อมา เป็นเวลา 1 สัปดาห์ พบว่า ระดับของ methyl farnesoate ในเลือดของกุ้งที่ถูกตัด ก้านตาสูงกว่ากุ้งที่ไม่ได้ตัดก้านตาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.01) คือ 13.40(+,ฑ)2.14 และ 6.06(+,ฑ)1.67 นาโนโมลต่อมิลลิลิตรเลือด (Mean(+,ฑ)SEM) ตามลำดับ และระดับของ methyl farnesoate ใน mandibular organ ของกุ้งที่ถูกตัด ก้านตาสูงกว่ากุ้งที่ไม่ได้ตัดก้านตาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) คือ 24.52(+,ฑ)7.07 และ 6.08(+,ฑ)0.57 นาโนโมลต่อต่อม (Mean(+,ฑ)SEM) ตามลำดับ ทำการพิสูจน์เอกลักษณ์ สารใน fraction จากเลือดและ mandibular organ ที่แยกด้วย HPLC โดยเทคนิค MS พบว่ามีโครงสร้างเหมือนกับ methyl farmesoate มาตรฐาน โดยมีพีคสำคัญที่ m/z เท่ากับ 207,121,114 และ 69 นอกจากนี้ยังทำเคมี สังเคราะห์ methyl farnesoate ได้เป็นผลสำเร็จโดยใช้ farnesol เป็นสารเริ่มต้น และใช้ activated MnO(,2) เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา การพิสูจน์เอกลักษณ์ของสาร ที่สังเคราะห์ได้ด้วยเทคนิค HPLC MS และ NMR พบว่าสารที่สังเคราะห์ได้เป็น methyl farnesoate จริง