การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวมข้อมูลหลักฐาน เรื่องราวของวัฒนธรรม การกินหมากและศึกษาบทบาทของหมากในสังคมไทย โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารและใช้ระเบียบ วิธีของงานวิจัยภาคสนามทางมานุษยวิทยา ซึ่งผู้วิจัยได้ใช้การเข้าสังเกตการณ์โดยมีส่วนร่วม อย่างใกล้ชิดและสัมภาษณ์บุคคลอย่างไม่เป็นทางการ เพื่อศึกษาวัฒนธรรมและบทบาทของหมากใน ชุมชนลาวครั่ง ผลการศึกษาครั้งนี้ช่วยชี้ให้เห็นว่า หมากเป็นสิ่งที่มีคุณค่าในสังคมไทย ในแง่ของ กระบวนการทางกายภาพของมนุษย์ หมากช่วยให้อาการเหนื่อยล้าง่วงเหงารำคาญใจซึ่งเป็นอุปสรรค ของการทำงานหมดไป ทำให้ร่างกายกระฉับกระเฉงขึ้น ส่งผลให้สามารถทำงานต่อเนื่องได้นาน คุณค่าของหมากในแง่นี้ได้เชื่อมโยงกับอุดมการณ์ของสังคมคือ ผลผลิต ความอุดมสมบูรณ์ ซึ่ง นำไปสู่ความมั่นคงเข้มแข็งและความอยู่รอดของสังคม นอกจากนี้ลักษณะการใช้ผลผลิตของต้นหมาก ที่ให้ผลดก ยังสอดคล้องกับอุดมการณ์ดังกล่าวของสังคม ดังนั้นหมากจึงถูกใช้สื่อความหมายเชิง สัญลักษณ์ในระดับและบริบทต่าง ๆ ของสังคม โดยขยายขอบเขตจากระดับปัจเจกบุคคลมาสู่กลุ่ม บุคคล สังคมและจักรวาล และแม้ว่าสังคมโดยทั่วไปจะรับรู้ความหมายของหมกในแง่ของการเชื่อม โยงความสัมพันธ์ การแสดงน้ำใจไมตรีโดยผ่านการแลกเปลี่ยน ซึ่งหมายถึงการให้ การรับและการ ให้คืน แต่อย่างไรก็ตามจุดมุ่งหมายที่สังคมตระหนักถึงยังคงเป็นเรื่องของความอุดมสมบูรณ์ และความแข็งแกร่งเป็นเอกภาพของสังคม ซึ่งสะท้อนออกมาในประเพณีพิธีกรรมและการดำเนินชีวิต เมื่อมองวัฒนธรรมการกินหมากของมุมมองทางศิลปะ จะสะท้อนถึงรูปแบบการดำเนินชีวิตของคนใน สังคมนั้น ถ้าคนในสังคมมีวิธีการกินหมากที่เรียบง่าย ไม่พิถีพิถันกับภาชนะที่ใส่หมากพลู ลวดลายที่ใช้ไม่ซับซ้อน เน้นช่องว่าง สังคมนั้นจะมีรูปแบบการดำเนินชีวิตที่เรียบง่ายรักสงบ ไม่ค่อยมีความแตกต่างทางชนชั้น ซึ่งแตกต่างจากสังคมที่มีระเบียบแบบแผนกฎเกณฑ์ กติกาที่ ชัดเจน มีความหลากหลายของกลุ่มชน รูปแบบของวัฒนธรรมการกินหมากก็จะสะท้อนถึงความซับซ้อน เชี่ยนหมากภาชนะต่าง ๆ ที่ใช้จะพิถีพิถันสวยงาม ลวดลายมีแบบแผน ไม่ค่อยมีช่องว่าง