การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับปัจจัยตัวกำหนดประสิทธิผลการ ปฏิบัติงานภายในองค์การและภายนอกองค์การ และระดับการปฏิบัติงานด้านวิชาการของสำนัก พัฒนาการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม 2) ศึกษาเปรียบเทียบปัจจัยตัวกำหนดประสิทธิผลการ ปฏิบัติงานด้านวิชาการของสำนักพัฒนาการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ตามทรรศนะของผู้บริหาร กับผู้ปฏิบัติการ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยตัวกำหนดประสิทธิผลการปฏิบัติงาน กับการปฏิบัติงานด้านวิชาการของสำนักพัฒนาการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม 4) ศึกษาปัจจัยตัว กำหนดประสิทธิผลการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อการปฏิบัติงานด้านวิชาการของสำนักพัฒนาการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นสำนักพัฒนาการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม จำนวน 12 แห่ง ผู้ให้ข้อมูลเป็นผู้บริหาร จำนวน 25 คน และผู้ปฏิบัติงาน จำนวน 63 คน เครื่องมือ ที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น โดยประยุกต์จากแนวคิดของ สเตียรส์ (Steers) ร่วมกับกระทรวงศึกษาธิการ และตามลักษณะงานที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วน ราชการสำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงศึกษาธิการ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535 ให้ปฏิบัติในสำนัก พัฒนาการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการ วิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าร้อยละ (%) ค่าเฉลี่ย (X) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) การทดสอบ แบบที (t-test) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearsons product moment correlation coefficient) และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขึ้นตอน (Stepwise multiple regression analysis) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ระดับปัจจัยตัวกำหนดประสิทธิผลการปฏิบัติงานของสำนักงานพัฒนาการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ในภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง และเมื่อแยกพิจารณาด้านปัจจัยจากภายในองค์การ และภายนอกองค์การ ทั้งโดยภาพรวม และเมื่อแยกพิจารณาในแต่ละปัจจัย พบว่า อยู่ในระดับ ปานกลางเช่นกัน สำหรับระดับการปฏิบัติงานด้านวิชาการของสำนักพัฒนาการศึกษา ศาสนา และ วัฒนธรรม นั้น โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง และเมื่อแยกพิจารราในแต่ละด้าน พบว่ามีเฉพาะ ด้านงานฝึกอบรมและพัฒนาบุคลากรเพียงด้านเดียวที่อยู่ในระดับมาก 2. ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยตัวกำหนดประสิทธิผลการปฏิบัติงานด้านวิชาการของสำนัก พัฒนาการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ตามทรรศนะของผู้บริหาร กับผู้ปฏิบัติงาน พบว่า ไม่ แตกต่างกันทั้งโดยภาพรวม และเมื่อแยกพิจารณาในปัจจัยแต่ละด้าน 3. ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยตัวกำหนดประสิทธิผลการปฏิบัติงาน กับการปฏิบัติงาน ด้านวิชาการของสำนักพัฒนาการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม โดยภาพรวมพบว่า มีความสัมพันธ์กัน อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .001 โดยความสัมพันธ์อยู่ในระดับปานกลาง และเมื่อแยกพิจารณา ปัจจัยในแต่ละด้าน มี 5 ปัจจัย ที่มีความสัมพันธ์อยู่ในระดับปานกลาง คือ นโยบายการบริหาร และการปฏิบัติ โครงสร้างกรอบอัตรากำลัง ลักษณะองค์การ ลักษณะสภาพแวดล้อม และลักษณะ บุคลากร ตามลำดับ และมีความสัมพันธ์อยู่ในระดับน้อย 2 ปัจจัย คือ กฎหมาย ระเบียบ คำสั่ง และแนวปฏิบีติกับการมอบอำนาจ 4. ปัจจัยตัวกำหนดประสิทธิผลการปฏิบีติงานที่ส่งผลต่อการปฏิบัติงานด้านวิชาการของ สำนักพัฒนาการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม มี 4 ด้าน คือ ลักษณะองค์การ ลักษณะสภาพแวดล้อม นโยบายการบริหารและการปฏิบัติ และโครงสร้างกรอบอัตรากำลัง เมื่อพิจารณาในภาพรวม พบว่า ปัจจัยตัวกำหนดประสิทธิผลการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อการปฏิบัติงานด้านวิชาการ คือ นโยบาย การบริหารและการปฏิบัติ กับโครงสร้างกรอบอัตรากำลัง และเมื่อแยกพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านงานสถิติข้อมูลและสารสนเทศ ปัจจัยที่ส่งผลคือ ลักษณะองค์การ ลักษณะสภาพแวดล้อม และ โครงสร้างกรอบอัตรากำลัง ด้านงานวางแผนการศึกษา การศาสนา และการวัฒนธรรม ปัจจัยที่ส่งผล คือ นโยบายการบริหารและการปฏิบัติ กับโครงสร้างกรอบอัตรากำลัง ด้านงานพัฒนาหลักสูตรและ สื่อการเรียนการสอน และด้านงานวัดผลและประเมินผลการศึกษา ปัจจัยที่ส่งผล คือ โครงสร้าง กรอบอัตรากำลัง ส่วนด้านงานนิเทศการศึกษา งานแนะแนวการศึกษาและอาชีพ งานควบคุมและส่งเสริม มาตรฐานคุณภาพการศึกษา งานฝึกอบรมและพัฒนาบุคลากร งานวิจัยทางการศึกษา การศาสนา และ การวัฒนธรรม ปัจจัยที่ส่งผลคือ นโยบายการบริหารและการปฏิบัติ