การวิจัยครั้งนี้ มีจุดประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ตามขนาดโรงเรียนและนักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์สูง กับต่ำในการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ และเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความคิดสร้างสรรค์ ทางคณิตศาสตร์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ โดยใช้แบบทดสอบวัดความคิด สร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ กับแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ หน่วย ตัวอย่างได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 461 คน จากโรงเรียนในสังกัดสำนักงาน การประถมศึกษาจังหวัดนครราชสีมา ปีการศึกษา 2536 การวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วย (1) การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียวและทดสอบความแตกต่างรายคู่ เพื่อเปรียบเทียบ ความแตกต่างของความคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ของนักเรียน ตามขนาดโรงเรียน (2) ทดสอบค่าที เพื่อเปรียบเทียบความคิดสร้างสรรค์ทาง คณิตศาสตร์ของนักเรียนตามกลุ่มนักเรียน (3) ทดสอบค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ เพื่อ วิเคราะห์ความสัมพันธ์ของความคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชา คณิตศาสตร์ (4) ทดสอบค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยอย่างง่ายเพื่อหาความสัมพันธ์เชิงเส้น การประเมินผลใช้คอมพิวเตอร์โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/PC(+) ผลการวิจัยพบว่า (1) นักเรียนที่ศึกษาในโรงเรียนขนาดกลางมีความคิดสร้างสรรค์ทาง คณิตศาสตร์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์แตกต่างจากนักเรียนที่ศึกษาอยู่ใน โรงเรียนขนาดเล็กและขนาดใหญ่ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 (2) นักเรียนที่มี ผลสัมฤทธิ์สูงในการเรียนวิชาคณิตศาสตร์มีความคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์แตกต่างจาก นักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ต่ำในการเรียนวิชาคณิตศาสตร์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 (3) ความคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์มีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชา คณิตศาสตร์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ทั้งในภาพรวมโดยมีค่าสัมประสิทธิ์ สหสัมพันธ์เท่ากับ 0.6917 และรายด้านทุกด้านมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อยู่ระหว่าง 0.3075 - 0.6316 และ (4) สามารถสร้างสมการการถดถอยเชิงเส้นอย่างง่ายจากตัวแปรที่มี ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์สูงสุดและรองลง 2 สมการ คือ ความคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ = 0.64028 (ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์) + 15.20603 ความคล่องในการคิด = 0.36001 (ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์) + 7.42215