การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้เห็นถึงพัฒนาการ การปรับตัวเปลี่ยน แปลงของระบบการผลิตที่เกี่ยวกับการเพาะปลูก โดยเฉพาะการปรับตัวด้านแรงงานและที่ดิน ของชุมชนซึ่งเป็นปัจจัยการผลิตที่สำคัญของครัวเรือน รวมไปถึงปัจจัยการผลิตด้านอื่น ๆ ได้แก่ ทุนและเทคโนโลยีต่าง ๆ โดยศึกษาในรายละเอียด วิธีการ การจัดการ ขั้นตอนต่าง ๆ ในกระบวนการผลิตของระบบการผลิตเพื่อยังชีพแบบเดิมของชุมชนกับระบบการผลิตพืชเศรษฐกิจ เพื่อการค้าที่ชุมชนรับเข้าไป ในการศึกษาวิจัยได้เข้าไปทำการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพอยู่ในพื้นที่อย่างต่อเนื่อง เป็นเวลากว่า 6 เดือน รวมทั้งใช้แบบสอบถามที่สร้างขึ้นอย่างง่าย ๆ เพื่อเก็บข้อมูลเชิง ปริมาณประกอบการวิเคราะห์ข้อมูลทำโดยนำข้อมูลทั้งหมดมาเรียบเรียงจัดลำดับ วิเคราะห์ตาม ข้อเท็จจริงของข้อมูลโดยใช้แนวคิดทฤษฎีและการศึกษาที่เกี่ยวข้องเป็นองค์ประกอบและกรอบ ในการวิเคราะห์ตีความ ผลการศึกษาวิเคราะห์ทำให้สรุปได้ว่า การรับเอาระบบการผลิตพืชเศรษฐกิจเพื่อการค้า เข้าไปทำให้ระบบการผลิตของชุมชนเปลี่ยนแปลงอันเป็นผลมาจากกระบวนการปรับตัวและปรากฏ ออกมาในรูประบบการผลิตแบบใหม่ที่มีการผลิตพืชยังชีพแบบเดิม กับการผลิตพืชเศรษฐกิจเพื่อ การค้าชนิดต่าง ๆ อยู่ร่วมกันในทางรูปแบบทั้งการใช้แรงงาน ที่ดินและเทคโนโลยีในการขั้นตอน ต่าง ๆ ของกระบวนการผลิตโดยมีลักษณะการผสมผสาน เอื้อประโยชน์ซึ่งกัน ซึ่งในขณะเดียวกัน ภายใต้ปรากฏการณ์ความเปลี่ยนแปลงทางรูปแบบการผลิตนั้นพบว่าระบบการผลิตพืชเศรษฐกิจเพื่อ การค้าที่เข้าไปก่อให้เกิดความขัดแย้งในระดับจิตสำนึก อุดมการณ์กับระบบการผลิตแบบเดิม ของชุมชน กระบวนการปรับตัวของชุมชนไม่เฉพาะแต่ระบบการผลิตยังคงดำเนินอยู่ตลอดเวลาใน ภาวะความเปลี่ยนแปลงของโดยอยู่บนเงื่อนไขของเหตุปัจจัยทั้งภายในและภายนอกชุมชน แต่ ทั้งนี้ปัจจัยภายในด้านสังคมวัฒนธรรมที่ทำให้เกิดแรงยึดเหนี่ยวของชุมชนนั้นเป็นปัจจัย หนึ่งที่มีอิทธิพลต่อการปรับตัวและความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นทั้งในส่วนของระบบการผลิต และระบบอื่น ๆ ของสังคมหมู่บ้านแห่งนี้