การวิจัยครั้งนี้มีจุดหมายเพื่อศึกษาพฤติกรรมพลวัตขององค์การอันเนื่องมาจากการ บริหารโดยยึดวัตถุประสงค์ในวิทยาลัยเทคนิคภาคใต้ โดยศึกษาจากการใช้พฤติกรรมการ บริหารโดยยึดวัตถุประสงค์ของผู้บริหาร พฤติกรรมครู และความพึงพอใจในการทำงานของครู อันเป็นพฤติกรรมพลวัตในวิทยาลัยเทคนิคภาคใต้ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้บริหารจำนวน 45 คน ครูผู้สอนจำนวน 271 คน เครื่องมือสำหรับการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นตาม แนวความคิดของโอดิฮอร์น (Odiorne) ฮาลพินและครอฟท์ (Halpin and Croft) โฮแมนส์ (Homans) และเฮอร์ซเบอร์ก (Herzberg) จำนวน 1 ฉบับ สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลใช้ สถิติวิเคราะห์ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย (X) ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ค่าสัมประสิทธิ์ สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า ผู้บริหารในวิทยาลัยเทคนิคภาคใต้มีการใช้พฤติกรรมการบริหารโดยยึด วัตถุประสงค์อยู่ในระดับปานกลาง โดยมีพฤติกรรมปฏิบัติด้านการยึดวัตถุประสงค์เป็นหลักสำคัญ ของการดำเนินงานทุกระดับขององค์การมากที่สุด แต่ครูผู้สอนเห็นว่าในวิทยาลัยเทคนิคภาคใต้ มีพฤติกรรมการบริหารโดยยึดวัตถุประสงค์ ด้านการให้อิสระแก่ผู้ใต้บังคับบัญชาในการปฏิบัติ งานมากที่สุด และด้านการยึดวัตถุประสงค์เป็นหลักสำคัญของการดำเนินงานทุกระดับขององค์การ น้อยที่สุด พฤติกรรมครูในวิทยาลัยเทคนิคภาคใต้อยู่ในระดับปานกลาง โดยมีพฤติกรรม ส่วนบุคคลด้านอุปสรรคอยู่ในระดับมากที่สุด ด้านมิตรสัมพันธ์น้อยที่สุด และมีพฤติกรรมกลุ่ม ด้านพฤติกรรมกลุ่มเพื่องานอยู่ในระดับมากที่สุด ด้านพฤติกรรมคงอยู่ของกลุ่มน้อยที่สุด ความ พึงพอใจในการทำงานของครูในวิทยาลัยเทคนิคภาคใต้อยู่ในระดับปานกลาง โดยมีความพึงพอใจ ด้านสภาพการทำงานอยู่ในระดับมากที่สุด ด้านความก้าวหน้าในตำแหน่งการงานน้อยที่สุด ในด้านความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการบริหารโดยยึดวัตถุประสงค์กับพฤติกรรมครู ในวิทยาลัยเทคนิคภาคใต้ พบว่า ตัวแปรทั้งสองมีความสัมพันธ์ในระดับปานกลางอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 ยกเว้นด้านการยึดวัตถุประสงค์เป็นหลักสำคัญของการดำเนินงาน ทุกระดับขององค์การมีความสัมพันธ์ในระดับน้อยอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ แต่เมื่อแยกพิจารณา ในแต่ละด้าน พบว่า การเปิดโอกาสให้ผู้ใต้บังคับบัญชามีส่วนร่วมในการปฏิบัติงานทุกขั้นตอน นับตั้งแต่การกำหนดวัตถุประสงค์ จนถึงการประเมินผลและส่งเสริมการทำงานเป็นทีมมีความ สัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริหารโดยยึดวัตถุประสงค์อยู่ในระดับมาก แต่ที่มีความสัมพันธ์น้อย ที่สุดคือ การยึดวัตถุประสงค์เป็นหลักสำคัญของการทำงานทุกระดับขององค์การ ส่วนความ สัมพันธ์ระหว่างการบริหารโดยยึดวัตถุประสงค์กับความพึงพอใจของครู พบว่า ตัวแปรทั้งสอง มีความสัมพันธ์กันอยู่ในระดับปานกลางอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 เมื่อแยกพิจารณา ความพึงพอใจในแต่ละด้าน พบว่า ที่มีความสัมพันธ์กันมากที่สุดคือ ด้านการให้อิสระแก่ผู้ใต้ บังคับบัญชาในการปฏิบัติงานและที่มีความสัมพันธ์กันน้อยที่สุดคือ การยึดวัตถุประสงค์เป็น หลักสำคัญของการดำเนินงานทุกระดับขององค์การ ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมครูกับ ความพึงพอใจของครู พบว่า ตัวแปรทั้งสองมีความสัมพันธ์กันอยู่ในระดับปานกลาง อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 เมื่อแยกพิจารณาพฤติกรรมครูออกเป็นพฤติกรรมส่วนบุคคล และพฤติกรรมกลุ่ม พบว่า พฤติกรรมส่วนบุคคลด้านเอนกภาพมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจ มากที่สุด พฤติกรรมส่วนบุคคลด้านอุปสรรคมีความสัมพันธ์น้อยที่สุด พฤติกรรมกลุ่มด้าน พฤติกรรมกลุ่มเพื่องานมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจมากที่สุด พฤติกรรมกลุ่มด้านพฤติกรรม คงอยู่ของกลุ่มมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจน้อยที่สุด การเปรียบเทียบพฤติกรรมพลวัตเกี่ยวกับการนำเอาวิธีการบริหารโดยยึดวัตถุประสงค์ มาใช้ในวิทยาลัยเทคนิคภาคใต้ตามทัศนะของผู้บริหารและครูผู้สอน พบว่า ผู้บริหารและครู ผู้สอนเห็นว่ามีการนำเอาวิธีการบริหารโดยยึดวัตถุประสงค์มาใช้ในวิทยาลัยเทคนิคภาคใต้ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05