ปัจจุบันสังคมชนบทในประเทศไทยกำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วจากสังคมเกษตรแบบ ยังชีพที่มีความสามารถในการพึ่งพาตนเองสูง มาเชิงสังคมกึ่งเกษตร-กึ่งอุตสาหกรรม ซึ่งนอกจาก จะต้องปลูกข้าวเพื่อผู้บริโภคแล้วยังมีความจำเป็นต้องพึ่งพารายได้จากการรับจ้างในการดำเนิน ชีวิตประจำวัน เนื่องจากในปัจจุบันเงินตราได้กลายมาเป็นสื่อในการแลกเปลี่ยน ระดับของการ เปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในแต่ละพื้นที่ไม่เท่ากัน ขึ้นอยู่กับระยะห่างจากตัวเมือง ความสะดวกในการ คมนาคม การถือครองที่ดิน และโอกาสในการจ้างงาน โอกาสของการจ้างงานในตัวเมืองเชียงใหม่มีส่วนดึงดูดแรงงานจากภาคเกษตร จากบริเวณ ชนบทรอบๆ ตัวเมืองเข้ามาทำงานเป็นจำนวนมาก ในจำนวนนี้มีผู้หญิงซึ่งเคยมีบทบาทสำคัญต่อครอบครัว ในด้านการเกษตร งานบ้านและการอบรมเลี้ยงดูเด็ก ออกมาทำงานรับจ้างนอกภาคเกษตรกันไม่น้อย การวิจัยครั้งนี้ทำการศึกษาบ้านปงป่าเอื้อง ต.ปุคำ อ.สันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ โดยมุ่ง ที่จะศึกษาถึงสถานภาพของผู้หญิง และบทบาทของผู้หญิงที่มีต่อครอบครัว และในแง่เศรษฐกิจ ว่า ได้มีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร โดยดูจากระบบในการผลิต ความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานของ ผู้หญิง กับบทบาทของผู้หญิงในครอบครัว อำนาจในครอบครัว การถึงผีปู่ย่า และทัศนคติเกี่ยวกับ ความแตกต่างระหว่างผู้หญิง ชาย ผลจากการศึกษาพบว่า ระบบการผลิตของหมู่บ้านได้เปลี่ยนแปลงไป ชาวบ้านต้องหันมาพึ่ง รายได้จากการรับจ้างมากขึ้น ลักษณะการทำงานของผู้หญิงซึ่งแต่เดิมเคยสามารถควบคุมการใช้ เวลาของตนและจัดเวลาการทำงานของตนสำหรับงานในบ้านและนอกบ้านให้สอดคล้องกันได้ ใน การทำงานในไร่นา เก็บเมี่ยง และค้าขาย ในอดีตมาเป็นกรรมกรก่อสร้างและคนงานในโรงงาน ซึ่งกลายมาเป็นเพียงส่วนหนึ่งของกำลังแรงงาน จึงไม่สามารถควบคุมกระบวนการผลิต และการ ใช้เวลาของตนได้ ส่วนอำนาจในครอบครัวพบว่าไม่เปลี่ยนแปลงไปมากเพราะผู้หญิงยังดำรงบทบาท ทางเศรษฐกิจสูงอยู่ ในการนับถือผีปู่ย่าที่เคยมีอิทธิพลต่อการรวมกลุ่มของผู้หญิง และกฎเกณฑ์ ทางด้านที่อยู่อาศัย พบว่าเสื่อมคลายลงไปมาก เนื่องจากผู้หญิงต้องออกไปทำงานนอกหมู่บ้าน และไม่มีเวลาให้เช่นในอดีต ทางด้านทัศนคติที่มีต่อความแตกต่างทางเพศ ที่เน้นว่าความ รับผิดชอบของผู้หญิงคืองานบ้าน และของผู้ชายคืองานนอกบ้านนั้น พบว่ายังมีอิทธิพลอยู่มาก แม้ว่าในปัจจุบันผู้หญิงจะมีส่วนในการออกทำมาหากินนอกหมู่บ้านกันมาก ทำให้ภาระหน้าที่ของ งานบ้านไม่ได้รับการช่วยเหลือแบ่งเบาจากผู้ชาย เพราะมองว่าเป็นงานของผู้หญิง กล่าวโดยสรุปก็คือ การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจในหมู่บ้านปงป่าเอื้องนั้น ถึงแม้จะไม่ได้ ทำให้สถานภาพของผู้หญิงต่ำลง แต่ก็ไม่ได้ทำให้สถานภาพของผู้หญิงสูงขึ้น สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปก็คือ การทำงานของผู้หญิงหนักขึ้นเป็น 2 เท่า การปรับเปลี่ยนบทบาทของผู้หญิงหลังการออกทำงานรับจ้างเป็นไปอย่างค่อยเป็นค่อยไป เนื่องจากโครงสร้าง ความสัมพันธ์ของครอบครัว และทัศนคติบางประการที่มีอยู่ในสังคม เอื้ออำนวยให้ผู้หญิงมีบทบาทสูงมาตั้งแต่ในอดีต