งานวิจัยนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษารูปแบบพิธีกรรม และคำศัพท์ไสยศาสตร์ภาษา เขมร โดยเลือกทำการวิจัยจากพิธีกรรมสะเดาะเคราะห์และสวดราศรี ในเขตอำเภอกระสัง จังหวัด บุรีรัมย์ ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบพิธีกรรมสะท้อนให้เห็นถึงความเชื่อของคนถิ่นนี้ที่มีความ เชื่อทางไสยศาสตร์และความเชื่อทางพุทธศาสนาควบคู่กันไปอย่างกลมกลืน ดังจะเห็นได้จากพิธี กรรมการสะเดาะเคราะห์ที่ใช้พระพุทธมนต์ในการสวด และในพิธีสวดราศี นอกจากจะใช้พระพุทธมนต์ ในการสวดแล้ว ผู้ที่สวดประกอบพิธีให้ก็เป็นพระสงฆ์ในพระพุทธศาสนา ส่วนคำศัพท์ทาง ไสยศาสตร์ที่เก็บรวบรวมมาจากภาษาพูดของผู้บอกข้อมูล นอกจากจะสะท้อนให้เห็นพัฒนาการทาง ภาษาที่แตกต่างกัน ระหว่างภาษาเขมรถิ่นอำเภอกระสังกับภาษาเขมรในประเทศเขมรแล้ว ยังแสดง ให้เห็นถึงการยืมภาษาอื่นมาใช้ ซึ่งยืมมาจากภาษาบาลีสันสกฤตเป็นส่วนมาก ที่ยืมจากภาษา ไทยก็มีบ้างแต่น้อยมาก เราสามารถศึกษาเครื่องมือเครื่องใช้ ชีวิตความเป็นอยู่ ตลอดจนถึง ความเชื่อของคนโบราณได้จากคำศัพท์ทางไสยศาสตร์ เนื่องจากศัพท์ที่ใช้ในด้านไสยศาสตร์เป็น ศัพท์ที่มีการเปลี่ยนแปลงน้อยที่สุดในบรรดาศัพท์ภาษาเขมรที่ใช้พูดกันในเขตภาคอีสานตอน ล่างของประเทศไทย นอกจากนี้เครื่องประกอบพิธีและตำแหน่งที่วางเครื่องประกอบพิธี ก็มีความ หมายที่สามารถอธิบายได้ ซึ่งควรได้รับการศึกษาให้ถ่องแท้ต่อไป