การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาถึงลักษณะรูปแบบ เรื่องราว กำหนดอายุ คติในการแสดงออก และวัฒนธรรมที่ปรากฏในจิตรกรรมฝาผนังภายในอุโบสถเก่าวัดหน่อพุทธางกูร ตำบลพิหารแดง อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี โดยนำไปเปรียบเทียบกับจิตรกรรมฝาผนังแห่งอื่น โดยเฉพาะจิตรกรรมฝาผนังที่มีการเขียนขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นในเขตกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล และสอบทานความถูกต้องจากหลักฐานทางด้านเอกสารที่มีความกล่าวอ้างอิงถึงทั้ง โดยตรงและโดยอ้อม ซึ่งในการวิจัยได้แบ่งเนื้อหาที่สำคัญออกเป็น 7 หัวข้อด้วยกัน คือ บทนำ ที่กล่าวถึงที่มาของการเลือกหัวข้อวิจัย หัวข้อที่ 2 กล่าวถึงภูมิหลังวัดหน่อพุทธางกูรและ บริเวณใกล้เคียง หัวข้อที่ 3 กล่าวถึงการอนุรักษ์จิตรกรรมฝาผนังภายในอุโบสถเก่าวัด หน่อพุทธางกูรที่ผ่านมา หัวข้อที่ 4 กล่าวถึงที่ตั้งประวัติช่างผู้เขียน เรื่องราวและ ลำดับภาพ และเทคนิคจิตรกรรม หัวข้อที่ 5 กล่าวถึงวัฒนธรรมทางด้านต่าง ๆ ที่ปรากฏใน จิตรกรรมฝาผนังแห่งนี้ หัวข้อที่ 6 เป็นการวิเคราะห์ถึงคติในการแสดงออกของเนื้อหา กำหนด อายุ และวัฒนธรรมที่สะท้อนให้เห็นจากจิตรกรรม และหัวข้อสุดท้ายเป็นสรุปผลและเสนอแนะ ทั้งนี้ จากผลของการวิจัยสรุปได้ว่า จิตรกรรมฝาผนังแห่งนี้เป็นจิตรกรรมที่เขียนขึ้นหลัง พ.ศ. 2372 แต่ยังคงอยู่ในช่วงสมัยรัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ อันมีการนำลักษณะ รูปแบบ และเนื้อหาส่วนใหญ่ที่เป็นที่นิยมกันในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลในช่วงสมัยเดียวกัน ไปเขียน พร้อมกันนั้นได้มีการนำเอาเรื่องราวของชุมชนที่จิตรกรรมฝาผนังแห่งนี้ตั้งอยู่ และชุมชนบริเวณใกล้เคียงเขียนเสริมเข้าไปเป็นส่วนประกอบของภาพด้วย