วิทยานิพนธ์นี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษานิทานชาดกล้านนา เรื่อง ชุมพูราชแตงเขียว จาก ต้นฉบับใบลาน ในด้านอักขรวิทยา ด้านวรรณกรรม และด้านคุณค่าของเรื่อง และเพื่อวิเคราะห์ เปรียบเทียบกับเรื่อง สุวรรณสิรสาชาดกในปัญญาสชาดก เนื้อหาของวิทยานิพนธ์มี 6 บท คือ บทที่ 1 เป็นบทนำ บทที่ 2 กล่าวถึงลักษณะ ตัวอักษรและอักขรวิธีที่ปรากฎในเรื่อง บทที่ 3 กล่าวถึงลักษณะของเรื่อง ด้านชื่อเรื่อง ความเป็นมา จุดมุ่งหมายในการแต่ง ลักษณะการแต่ง โครงเรื่อง เนื้อเรื่องย่อ บทบาทของ บุคคลและความนิยม บทที่ 4 เปรียบเทียบเรื่อง ชุมพูราชแตงเขียว กับสุวรรณสิรสาชาดก ในด้าน วิธีแต่ง การดำเนินเรื่อง และคำสอน บทที่ 5 กล่าวถึงคุณค่าของเรื่อง ด้านคำสอน ความเชื่อ ประเพณี สังคม และวรรณศิลป์ บทที่ 6 เป็นบทสรุปและข้อเสนอแนะ ผลการวิจัยทำให้ทราบถึงลักษณะของตัวอักษรธรรมล้านนา ในสมัยพระบาทสมเด็จพระ จอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อักขรวิธีมีลักษณะการเขียนแบบภาษาถิ่นและไม่เป็นระบบที่แน่นอน วรรณกรรม เรื่องนี้เป็นชาดก จึงเน้นการบำเพ็ญบารมีของพระโพธิสัตว์และคำสอนเรื่องกรรม และได้ สะท้อนให้เห็นวิถีชีวิตของชาวล้านนาเกี่ยวกับคำสอน ความเชื่อ ประเพณี สังคม และวรรณศิลป์ อีกด้วย ส่วนการเปรียบเทียบทำให้ทราบว่า ชุมพูราชแตงเขียว น่าจะได้เค้าเรื่องมาจาก สุวรรณ- สิรสาชาดกในปัญญาสชาดก เพราะความคล้ายคลึงกันในด้านจุดมุ่งหมายในการแต่ง โครงเรื่อง เนื้อเรื่อง องค์ประกอบของเรื่อง และคำสอน