การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษา อังกฤษเรื่อง การใช้ Articles ของนักศึกษาผู้ใหญ่แบบเบ็ดเสร็จระดับที่ 4 โรงเรียนผู้ใหญ่ สามเสน ที่เรียนด้วยบทเรียนแบบโปรแกรมชนิดเส้นตรงกับวิธีสอนปกติ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักศึกษาผู้ใหญ่แบบเบ็ดเสร็จระดับที่ 4 โรงเรียนผู้ใหญ่สามเสน จำนวน 80 คน แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มควบคุม 40 คน และกลุ่มทดลอง 40 คน โดยใช้ผลการทดสอบวิชาไวยากรณ์ อังกฤษที่ผ่านมาเป็นเกณฑ์ในการแบ่งกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบทดสอบวัดผล สัมฤทธิ์ทางการเรียน บทเรียนแบบโปรแกรมชนิดเส้นตรงเรื่อง การใช้ Articles ผู้วิจัยได้ นำเครื่องมือซึ่งสร้างโดยนางสมพิศ สุขวิฑูรย์ มาปรับปรุงแก้ไขและเพิ่มเติมให้เหมาะสมกับผู้เรียน และเขียนแผนการสอนวิชาไวยากรณ์อังกฤษเรื่องเดียวกัน บทเรียนแบบโปรแกรมเมื่อปรับปรุง และเพิ่มเติมแล้วนำไปทดลองหาประสิทธิภาพใหม่ได้ค่า 90.67/92.73 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 90/90 ที่ตั้งไว้ การวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนทั้งสองวิธี ของนักศึกษา ทั้งสองกลุ่มใช้สถิติ t-test พบว่า กลุ่มทดลองที่เรียนด้วยวิธีสอนแบบโปรแกรม มีผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนโดยเฉลี่ยสูงกว่ากลุ่มควบคุมที่เรียนด้วยวิธีสอนตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05 และเพื่อที่จะตรวจสอบความแตกต่างให้ละเอียดยิ่งขึ้น จึงได้ดำเนินการวิเคราะห์ เปรียบเทียบความแตกต่างของคะแนน เฉลี่ยระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม โดยจำแนกเป็น กลุ่มที่มีความสามารถในด้านภาษาอังกฤษสูง กลุ่มที่มีความสามารถในด้านภาษาอังกฤษปานกลาง และกลุ่มที่มีความสามารถในด้านภาษาอังกฤษต่ำ ผลปรากฎว่า การสอนทั้ง 2 วิธี ที่ใช้กับกลุ่ม ผู้เรียนที่มีความสามารถสูง และผู้เรียนที่มีความสามารถปานกลาง ไม่มีความแตกต่างกันในเชิง สถิติ ส่วนกลุ่มทดลองในกลุ่มที่มีความสามารถด้านภาษาอังกฤษต่ำจะมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูง กว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งกล่าวโดยสรุปได้ว่า การสอนโดยใช้บทเรียนแบบโปรแกรม จะใช้ได้ผลดีกับผู้เรียน ที่มีความสามารถในด้านภาษาอังกฤษต่ำ