วิทยานิพนธ์เรื่องนี้ ผู้วิจัยมุ่งจะศึกษาถึง ลักษณะและการดำเนินงานที่นำไปสู่การเปลี่ยน เจ้าของกิจการ ตลอดจนผลกระทบของกิจการโรงสีข้าวในที่ราบภาคกลางของประเทศไทย ซึ่งเป็น ระยะที่นายทุนเอกชนดำเนินการ ตั้งแต่ พ.ศ.2401 จนถึง พ.ศ.2481 รัฐบาลจึงเข้ามาดำเนิน กิจการในรูปรัฐวิสาหกิจ จากการวิจัยพบว่า ตลอดระยะเวลาอันยาวนานที่กิจการโรงสีข้าวในที่ราบภาคกลางของ ประเทศไทย ได้ขยายตัวอย่างกว้างขวาง และมีอิทธิพลต่อการค้าข้าวอันเป็นเศรษฐกิจหลักของ ไทยนั้น ผู้ที่เข้ามายึดครองกิจการโรงสีข้าวมากที่สุดคือ นายทุนชาวจีน แม้ว่านายทุนชาวยุโรป จะเป็นผู้ริเริ่ม และมีอิทธิพลมาก่อนก็ในระยะแรกเท่านั้น ครั้นในกลางรัชสมัยพระบาทสมเด็จ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว นายทุนจีนและไทยได้เข้ามาดำเนินกิจการโรงสีข้าวกันมาก จึงเกิดการ แข่งขันกันมากขึ้น ผลปรากฎว่าในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว กิจการโรงสีข้าว ของนายทุนชาวยุโรปและไทยเริ่มลดลงเรื่อยๆ เพราะพบกับปัญหาที่มาจากความผันผวนทาง เศรษฐกิจภายในประเทศและระหว่างประเทศ ตลอดจนวิธีดำเนินกิจการที่ไม่มีความอดทนและ ชำนาญเพียงพอ ทำให้กิจการโรงสีข้าวล้มเหลวต้องเลิกหรือขายกิจการ ผู้รับซื้อกิจการคือนายทุน จีน แม้ว่ากิจการโรงสีข้าวของนายทุนจีนจะได้รับความกระทบกระเทือนจากภาวะทางเศรษฐกิจ เช่นเดียวกันก็ตามแต่นายทุนจีนส่วนใหญ่จะหยุดดำเนินการเพียงชั่วคราว ไม่ยอมเลิกกิจการ และ เริ่มดำเนินการใหม่ตลอดจนกล้าเสี่ยงในการลงทุนด้านนี้ เพราะมีความชำนาญและอดทนพอที่จะ ดำเนินการต่อไป จึงทำให้ชาวจีนเป็นเจ้าของกิจการโรงสีข้าวเกือบทั้งหมดในที่ราบภาคกลางที่ ขยายตัวเพิ่มขึ้นทุกๆ ปี