ราวต้นพุทธศตวรรษที่ 19 ได้มีการสร้างปรางค์ประธานวัดมหาธาตุ ลพบุรี และใน พ.ศ.1893 พระเจ้าอู่ทองทรงสถาปนาอยุธยาเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรทางภาคกลางของ ประเทศไทย ระยะเวลาที่ห่างกันนี้ ยังขาดเรื่องราวและหลักฐานแน่ชัดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ ระหว่างอยุธยากับลพบุรีและเมืองอื่นๆ ทางภาคกลาง ลวดลายปูนปั้นประดับปรางค์ประธานวัดมหาธาตุ ลพบุรี มีแบบสืบเนื่องมาจากลวดลาย แบบเขมร ในต้นสมัยอยุธยาแบบอย่างของลวดลายได้เริ่มคลี่คลายลง การเกี่ยวข้องกับสุโขทัย และการติดต่อกับจีน ทำให้วัฒนธรรมของอาณาจักรใหม่ ซึ่งมีพื้นฐานวัฒนธรรม มอญ-เขมร โดย เฉพาะอย่างยิ่งทางศิลปกรรม เช่น ลวดลายประดับมีลักษณะผสมผสาน ต่อมาความใกล้ชิดกับจีน ทำให้ลักษณะลวดลายแบบจีนบางประการเด่นชัดยิ่งขึ้นระยะหนึ่ง อันแสดงถึงผลจากการมีความ สัมพันธ์และการถ่ายทอดทางวัฒนธรรม อย่างไรก็ตามลักษณะลวดลายโดยส่วนรวม ยังเห็นได้ชัดเจน ว่าสืบต่อมาจากต้นแบบในศิลปเขมร จากการศึกษาลวดลายปูนปั้นประดับโบราณสถาน และลวดลายประดับอื่นๆ ที่เทคนิคต่างออกไป สามารถนำมาลำดับวิวัฒนาการได้ โดยมีลวดลายประดับปรางค์ประธานวัดมหาธาตุลพบุรีเป็นหลัก ลงมา ในระหว่าง พ.ศ.1893-1969