การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของภาวะ ซึมเศร้าของนักเรียน จำแนกตาม เพศ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สถานภาพครอบครัว และภูมิลำเนา และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร ได้แก่ พฤติกรรมการเผชิญ ปัญหา ความพึงพอใจในชีวิต แรงสนับสนุนทางสังคม และภาวะซึมเศร้า กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี จำนวน 526 คน ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามและแบบวัดภาวะซึมเศร้า (CDI) สถิติ ที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ร้อยละ (%) ค่าเฉลี่ย (-,X) ส่วน เบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) วิเคราะห์เปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่ม ใช้ การทดสอบค่าที (t-test) ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) ทดสอบความ แตกต่างรายคู่โดยวิธี Scheffe วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรโดยใช้ ค่าไคสแควร์ (+,c(2)) และทดสอบความแตกต่างรายคู่โดยใช้ Bonferronis test ผลการวิจัยพบว่า 1. กลุ่มตัวอย่างมีภาวะซึมเศร้า ร้อยละ 41.6 2. ภาวะซึมเศร้าของกลุ่มตัวอย่าง เมื่อจำแนกตาม เพศ และผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียน พบว่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 และ .05 ตามลำดับ เมื่อจำแนกตามสถานภาพครอบครัวและภูมิลำเนา ไม่พบความแตกต่าง 3. พฤติกรรมการเผชิญปัญหาที่มุ่งแก้ไขปัญหากับภาวะซึมเศร้า ไม่มีความ สัมพันธ์กัน ส่วนพฤติกรรมการเผชิญปัญหาที่มุ่งปรับอารมณ์กับภาวะซึมเศร้า ความ พึงพอใจในชีวิตกับภาวะซึมเศร้าและแรงสนับสนุนทางสังคมกับภาวะซึมเศร้า มีความ สัมพันธ์กัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05, .001 และ .001 ตามลำดับ 4. พฤติกรรมการเผชิญปัญหากับความพึงพอใจในชีวิต พฤติกรรมการเผชิญปัญหา กับแรงสนับสนุนทางสังคม และความพึงพอใจในชีวิตกับแรงสนับสนุนทางสังคม มีความ สัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05, .001 และ .001 ตามลำดับ