การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์การแปรลักษณะทางเสียง ศัพท์ และ ความหมายของคำศัพท์ ศึกษาเปรียบเทียบการใช้คำศัพท์ของคนสามระดับอายุในภาษา แสกบ้านบะหว้า ตำบลท่าเรือ อำเภอนาหว้า จังหวัดนครพนม โดยใช้คำศัพท์ที่ภาษาแสก ใช้รูปศัพท์ต่างกับภาษาไทยมาตรฐาน ภาษาไทยถิ่นอีสาน และภาษาญ้อ จำนวน 275 คำศัพท์ ทดสอบกับผู้บอกภาษาทั้งชายและหญิง 18 คน แบ่งเป็น 3 ระดับอายุคือ ระดับ อายุที่ 1 ระหว่าง 55 - 65 ปี ระดับอายุที่ 2 ระหว่าง 35 - 45 ปี และระดับอายุ ที่ 3 ระหว่าง 15 - 25 ปี ผลการศึกษาพบว่า การแปรด้านเสียงของคำศัพท์เป็นการแปรชนิดไม่มีข้อจำกัด พบการแปรเสียง พยัญชนะ สระ และวรรณยุกต์ การแปรด้านศัพท์พบการแปรโดยการใช้รูปแปรของศัพท์เดิม และ การใช้ศัพท์อื่น ส่วนการแปรความหมายมีการแปรความหมายกว้างออกและความหมาย แคบเข้าพบในกลุ่มผู้บอกภาษาระดับอายุที่ 3 มากที่สุด การใช้คำศัพท์ของคนสามระดับอายุในภาษาแสก พบว่าคำศัพท์ที่คนสามระดับอายุ ใช้เหมือนกันคือใช้ศัพท์เดิมมีมากที่สุด ร้อยละ 62.91 ศัพท์เดิมที่ผู้บอกภาษา เลิกใช้มีร้อยละ 8.37 ผู้บอกภาษาระดับอายุที่ 1 จะใช้ศัพท์เดิมมากกว่าระดับ อายุอื่นๆ ส่วนผู้บอกภาษาระดับอายุที่ 3 จะนำศัพท์อื่นมาใช้แทนหรือใช้ร่วมกับ ศัพท์เดิมมากกว่าผู้บอกภาษาระดับอายุที่ 1 และ 2